سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین کنفرانس منطقه ای تغییر اقلیم

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فاطمه رحیم زاده – عضو هیات علمی پژوهشکده هواشناسی و علوم جو
محبوبه خوشکام – کارشناس ارشد سازمان هواشناسی کشور

چکیده:

افزایش گازهای گلخانه ای در جونه تنها باعث گرمایش جهانی می شود بلکه باعث تغییراتی در رفتار پارامترهای هواشناسی از جمله رطوبت موجود در هوا خواهد بود. افزایش رطوبت در هوا به دلیل افزایش دما که در خیلی از نقاط دنیا اتفاق افتاده است. نتیجه گرم شدن هوا می باشد.
رطوبتزیاد در جو برای سیستم های بارش، منابع آبی زیادتر از حد تولید می کند. در حال حاضر بسیاری ازوقایع حدی مانند توفان های رعد و برق و بارندگی های فرا حاره ای یا توفان های برف بدلیل رطوبت قابل دسرتس بیش از حد می باشند. افزایش ریسک سیل به دلیل وقوع بارندگی های حدی در یک منطقه که در بسیاری از مناطق شاهد آن بوده ایم می تواند به این مهم مربوط باشد.
نحوه تغییرات رطوبت موجود در هوا می تواند از طریق بررسی سری های فشار بخار آب، دمای نقطه شبنم و همچنین رطوبت نسبی و یا هر سه این پارامترها موجود در هما می تواند از طریق بررسی سری های فشار بخار آب، دما نقطه شبنم و همچنین رطوبت نسبی و یا هرسه این پارامترها صورت پذیرد. از انجا که رطوبت نسبی به دما بستگی دارد و کاهش یا افزایش دما در میزان رطوبت نسبی اثر می گذارد و همچنین با در نظر گرفتن روند افزایشی دمای اغلب ایستگاه های کشور علی الخصوص دمای حداقل، در کنار بررسی رطوبت نسبی شایسته تر بنظر می رسد که پارامترهای دیگر بررسی گردند.
به همین منظور بررسی تغییرات رطوبت در کشور با استفاده از سری های رطوبت نسبی و نقطه شبنم در ۲۹ ایستگاه مهم کشور صورت پذیرفته است. اما با توجه به اهمیت نتایج بدست آمده، تنها به نتایج آمار ۱۱ ایستگاه که از کیفیت مناسب تری نسبت به سایر ایستگاه ها برخوردار بوده اند. در دوره آماری ۹۷-۱۹۵۱ میلادی بسنده نموده ایم. با استفاده از روش های آماری توصیه شده WMO در زمینه مطالعات تغییر اقلیم شامل آزمون هتی همگنی، روند، جهش و هموارسازی نتایج مهمی درباره نحوه تغییرات رطوبت و رطوبت نسبی هوا بدست آمده است. هدف از این مقاله ارائه نتایج بدست آمده در ایستگاه های مهم کشور از جمله شیراز، تهران، اصفهان و … می باشد.