سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی کرمی مقدم – کارشناس ارشد سازه های آبی دانشگاه شیراز
علیرضا کشاورزی – دانشیار بخش مهندسی آب دانشکده مشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

یکی از مسائلی که در دهانه ابگیر وجود دارد کاهش راندمان آبگیری به علت تشکیل جریانهای ثانویه در دهانه آبگیر است. عدم یکنواختی سرعت بین بالادست و پایین دست دهانه آبگیر دلیل تشکیل جریانهای ثانویه است. هر اقدامی که باعث یکنواختی سرعت بین بالادست آبگیر شود، سبب می شود که از قدرت این جریانها کاسته شده و در نتیجه رسوبات کمتری در دهانه آبگیر تجمع پیدا کرده و راندمان آبگیری افزایش یابد. در این تحقیق به بررسی جریان در دهانه آبگیر ۵۶ و ۹۰ درجه با گردشدگی ورودی به شعاع های ۱۰، ۱۵ و ۲۰ سانتیمتر پرداخته و با محاسبه ضریب تصحیح انرژی جنبشی (آلفا) و ضریب تصحیح مومنتم ( بتا)، شعاع بهینه که باعث یکنواختی بیشتر جریان در این دو آبگیر می شود مشخص شد. در یک نتیجه گیری کلی در ابگیر ۵۶ درجه ضرایب در شعاع ۲۰ سانتیمتر و در آبگیر ۹۰ درجه این ضرایب در شعاع ۱۰ سانتیمتر عدد یک نزدیکتر بوده و باعث یکنواختی بیشتر جریان می شوند.