سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مریم انصاری لاری –
مریم رضاقلی –
مهدیه رئیس زاده –

چکیده:

کاهش خصوصیات تولید مثلی در گاوها یک مشکل عمده در رابطه با پرورش گاوهای شیری است . رابطه منفی بین میزان تولید و عملکرد تولید مثلی در نژادهای مختلف از گاوهای شیری گزارش شده است . سن زمان زایمان و فاصله بین زایمانها از فاکتورهایی است که میزان کارامدی و کفایت تولید مثل را نشان میدهد . این پارامترها شدیدا توسط عملیات مدیریتی گاوهای شیری تحت تاثیر قرار میگیرد و نتایج اقتصادی را به شدت متاثر می سازد در ایران در طی دهه اخیر صنعت پرورش گاوهای شیری به طور وسیعی گسترش و توسعه پیدا کرده است . منطقه فارس یکی از مناطق مهم کشور در زمینه تولید و پرورش گاوهای شیری است . بیشتر نژادهای شیری تجاری در منطقه تحت برنامه " توسعه نژادهای شیری " که توسط جهاد کشادرزی تهیه شده ا ست ثبت گردیده اند . هدف این مطالعه بررسی تغییرات سن زایمان و فاصله بین زایمانها که فاکتورهای مهم مربوط به عملکرد تولید مثلی گاوها است در ساله ای ۲۰۰۰-۲۰۰۵ در گاوهای ثبت شده در منطقه میباشد
جمعیت هدف از گاوهایی که در برنامه توسعه نژادهای شیری تهیه شده توسط جهاد کشاورزی ثبت شده بودند تشکیل شده بوداین گاوها شامل هولشتاین و گاوهای آمیخته با درجه خلوص متفاوت که کلا تحت عنوان نژاد هولشتاین شناخته میشوند بود ۱۰٫ گله از گله های تحت پوشش جهاد کشاورزی انتخاب شدند و تمام گاوهایی که در طی سال ۱۳۸۴ در این گله ها زایمان داشتند وارد مطالعه شدند . بیش از ۱۳۰۰ گاو از تمام گروههای آبستنی وجود داشت و اطلاعات تولید مثلی آنها به شکل گذشته نگر از بانک اطلاعاتی موجود استخراج گردید . سن زایمان برای هر آبستنی از تفریق روز زایمان از روز تولد به دست آمد . فاصله زایمانها از تفاوت بین دو زایمان متوالی محاسبه گردید تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که سن زمان زایش برای گوساله زایی اول و دوم و سوم به ترتیب از ۳۰/۱ و ۴۴ و ۵۶/۲ ماه به ۲۶/۵ و ۴۱/۳ و ۵۴/۵ ماه در طی دوره مطالعه به طور معنی داری کاهش پیدا کرده است تغییرات سن دام برای زایشهای چهارم و پنجم معنی دار نبود . همچنین فاصله بین دو گوساله زایی در ابتدای مطالعه ۴۱۲ روز بود و با یک افزایش معنی دار در سال ۱۳۸۱ و رسیدن به ۴۳۲ روز روند ثابتی را در سالهای بعد نشان داد و به ۴۰۶ روز در انتهای مطالعه رسید به طور کلی مطالعه تغییرات شاخصهای باروری فاصله زایشها و سن زایمان در این مطالغه نشان دهنده آن است که این شاخصها با مقادیر گزارش شده از سایر نقاط دنیا قابل مقایسه اند و قطعا با بهبود هر چه بیشتر وضعیت مدیریت و تغذیه میتوان آنها را ارتقا بخشید