سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

نادر قائمیان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی
رضا سکوتی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی
فرخ غنی شایسته – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی

چکیده:

تبدیل مراتع به دیم زارهای کم بازده رو به افزایش است و دیم کـاری در اراضی پرشیب صورت می گیرد . پوشش گیاهی نقش مهمی در کـاهش رواناب و رسوب دارد و با افزایش سطح پوشش گیـاهی چـه از طریـق کنترل چرا و چه از طریق احیای مراتع و تبدیل اراضی کم بـازده دیـم به مرتع می توان مستقیماً در کاهش روانـاب و رسـوب دخالـت کـرد . برعکس در اثر توسـعه دیمزار هـا ، هـم مراتـع از بـین مـی رود و هـم فرسایش تشدید می شود (۱) در اثر فرسایش هم مواد غذایی مـورد نیـاز گیاه ( محلول و قابل تبادل ) از بین رفته و حاصـلخیزی خـاک کـاهش می یابد . علل کاهش عمق حاصلخیزی در اثر فرسایش را مـی تـوان در موارد زیر خلاصه نمود : کاهش عمق خـاک سـطحی – از بـ ین رفـتن مواد نیاز گیـاه از خـاک سـطحی ( ازت , فسـفر و مـواد آلـی )- کـاهش نفوذپذیری – افزایش مقاومت خاک در مقابل رشد گیاه (۳).