سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مصطفی مولایی نیکو – دانشجوی کارشناسی ارشد آبشناسی، بخش علوم زمین، دانشگاه شیراز
سیدمحمدجعفر ناظم السادات – بخش آبیاری، دانشگاه شیراز
نوذر سامانی – بخش علوم زمین، دانشگاه شیراز

چکیده:

مطالعاتاخیرنشان داده است که دردو دهه گذشته ، بخصوص برای بخشهایی ازنیمکره شمالی ، چرخه هیدرولوژیک ، فعال از دهه های قبلی بوده است. به همین منظور، انجام پژوهشهای مرتبط با تغییر اقلیم برای آمادگی هرچه بیشتر جهت مقابلهو نیز کاهش هزینه های خسارت بار ناشی از این تغییر بسیار ضروری می باشد. از روشهای ناپارامتری من – ویتنی و مقایدر تجمعی به منظور برآورد سال تغییر یا نقطه تغییر (Chang Point) در سری های زمانی بارش و درجه حرارت (سالانه، شش ماهه و فلصلی) استان خوزستانبرای دوره زمانی ۱۹۹۶-۱۹۶۱ استفاده گردید. نتایج به دست آمده یانگر آن بود که نقطهعطف تغییر در روند بارش و درجه حرارت در نواحی مورد مطالعه،عموما معطوفبه اواسط دهه ۱۹۷۰ می باشد. نشان داده شد که بارش و درجه حرارت سالانه بعد از سال ۱۹۷۵ در ایستگاه های مورد مطالعه در مقایسه با قبل از این سال افزایش یافته است. در مقیاس فصلی، با وجودیکه مقدار بارش دو فصل سرد سال (پائیز و زمستان) به مقدار قابل توجهی افزایش یافته است، کاهش بارندگی فصول بهار و تباستان ازخصوصیات قابل توجه این مطالعه بود. همچنین روند افزایشی درجه حرارت در فصول بهار و تابستان در ایستگاه های مورد مطالعه محسوس تر بود. در مقیاس ماهانه، بارش ماه مارچ (اسفند – فروردین) و درجه حرارت ماه آوریل (فروردین – اردیبهشت) بیشترین مقدار افزایش رانشان داد.