سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش رویت هلال و تقویم

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مصطفی حسن پناه – دانشجوی مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف، انجمن علمی پژوهشی نجم شم
امیر حسن زاده – مرکز تقویم مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، انجمن علمی پژوهشی نجم شما

چکیده:

لحظه ای که مرکز قرص خورشید به نقطه ی اعتدال بهاری برسد لحظه ی تحویل سال نامیده می شود . در این هنگـام طـول دایره البروج ی خورشید صفر می شود . مدت زمان بین دو لحظه ی تحویل سال متوالی یک سال خورشیدی یا شمسی نام یـده مـی شود .
طول سال شمسی به طور واضحی ثابت نیست و میانگین آن در حال حاضر ۳۶۵ روز و ۵ ساعت و ۴۸ دقیقه و ۴۵/۲ ثانیه است . در نجوم یونان و دوره ی اسلامی اشخاصی مقدار طول سال را اندازه گیری کرده اند که از آن جمله می توان به بطلمیوس، ابـرخس و خیام اشاره کرد . منجمان دوره های پیشین که طول سال را ثابت می دانسته اند همواره می کوشیدند مقدار دقیق تـری را بـرای آن به دست آورند که خطاهای موجود در رصد ها و محاسبات آن ها همواره آن ها را این حقیقت که طول سـال متغیـر اسـت دور می داشته است . اما در دوره های اخیر منجمان به تغییرات طول سال پی بردند و تلاش کردند تا آن را مـورد بررسـی قـرار دهنـد ( صـیاد ۱۳۷۳ و حیدری ملایری ۲۰۰۴ م . ) حتی م یانگین طول سال شمسی نیز به صورت جزئی در حال تغییر است . مطالعات نشان می دهد کـه میانگین طول سال در حال کاهش است . لویه ۱ نرخ این تغییرات را ۰/۰۰۰۰۰۶۲۴ شبانه روز در سال به دست آورده است .( میوس، ساوا ۱۹۹۲ م .)