اين ترتيب در دختران مقطع دوم عبارت بود از استرس ناشي از حجم تکاليف و دروس ، اساتيد و مسؤولان و کارآيي دانشجو. لازم به ذکر است که در مقطع دوم ، استرس ناشي از نگرش فرد به رشته دندانپزشکي در پسران بيشتر ديده شد و رتبه دوم و سوم متعلق به کارآيي دانشجو و اساتيد و مسؤولان بود، در حالي که در مقطع اول ترتيب عوامل مشابه دختران به دست آمد. همانطور که مشاهده مي شود، در دو عامل استرس زاي اساتيد و مسؤولين دانشکده و عامل کارآيي دانشجو در تکميل ريکوارمنت ها و امتحانات و نمرات ، در مواجهه بيشتري با جنس دختر بوديم ، اما در مورد عامل استرس زاي نگرش فرد به رشته دندانپزشکي در پسران استرس بيشتري داشتيم ،  که نشان مي دهد پسران بيشتر از دختران نگران آينده شغلي و درآمدشان هستند.

Rosli و همکاران در سال ٢٠٠٥-٢٠٠٤ در دانشگاه Kebangsaan مالزي به اين نتيجه رسيدند که دانشجويان دختر استرس بيشتري را نسبت به دانشجويان پسر نشان دادند (١٨). Sanders در تحقيقي بر  روي ٢٠٥ دانشجوي دندانپزشکي استراليايي نيز اعلام کرد که دانشجويان دختر در بررسي وي استرس بيشتري نسبت به پسران داشته اند (١٩).

در اغلب تحقيقات خارجي دو عامل تکميل ريکوارمنت و امتحانات و نمرات ، رتبه اول تا سوم را داشتند که علت اين تفاوت شايد به دليل سخت گيري بيشتر دانشگاههاي خارج در اين مورد و عدم فارغ التحصيل شدن دانشجويان به علت ناتمام گذاشتن ريکوارمنتها يا کم بودن نمرات باشد. مي توان گفت فشار ناشي از امتحانات و نمرات و تعداد زياد ريکوارمنتها جزو مهمترين عوامل استرس زا براي کليه دانشجويان دندانپزشکي است .