مقاله تفسير هايدگر از آزادي در فلسفه كانت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش هاي فلسفي – كلامي از صفحه ۱۶۳ تا ۱۷۳ منتشر شده است.
نام: تفسير هايدگر از آزادي در فلسفه كانت
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استعلا
مقاله فوق محسوس
مقاله آزادي
مقاله تقدير زيبايي
مقاله غايتمندي بدون غايت
مقاله درك پيش مفهومي
مقاله تخيل استعلايي
مقاله مفاهيم ماتقدم فاهمه
مقاله وحدت استعلا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صافيان محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: پيراوي ونک مرضيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله مي كوشيم جايگاه آزادي اصيل را، بنابر تفسير هايدگر، در تفكر كانت نشان دهيم. به نظر هايدگر فراروي و استعلاي آدمي، اساس آزادي است. انسان به سبب نسبت خاصي كه با هستي دارد مي تواند از سطح موجودات به سوي خود وجود فرا رود و خود را از روزمرگي و موجودبيني آزاد سازد. به نظر هايدگر، كانت به اين حقيقت كه ذات آدمي در استعلايي بودن و فراروي اوست، گرچه شايد به نحوي مبهم، متفطن گرديده و آن را اساس نقد خويش در هر سه ساحت نظر، عمل، و مواجهه با زيبايي قرار داده است. در نقد اول آزادي در ساحت شناخت بدين نحو آشکار مي شود که شناخت مستلزم يافت پيش مفهومي از موجودات است. در اخلاق، آزادي در تبعيت از قانون و خودانگيختگي اراده ظهور مي کند. ولي در ساحت مواجهه با امر زيبا آزادي محدود به هيچ قيد و شرطي نيست و به عبارت ديگر از قيد، مفاهيم، غايت، تملک و قوانينِ از پيش تعيين شده رهاست. بنابراين، آزادي در ساحت هنر، آزادي اصيل است؛ پس آنتولوژي (هستي شناسي) تقدير و مواجهه با زيبايي براي نقد اول و دوم و سوم، اساسي است؛ چراکه هنر و مواجهه با امر زيبا به طور کامل، به واسطه مشارکت لذت بخش در هماهنگي، اساس عقل نظري و عملي و قوه حکم را آشکار مي کند.