سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اصغر ربانی فرد – گروه زمین‌ شناسی – دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد
اسدالله محبوبی – گروه زمین‌ شناسی – دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد
رضا موسوی حرمی – گروه زمین‌ شناسی – دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نجفی – گروه زمین‌ شناسی – دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

سازند نیزار م( استریشتین زیرین) در حوضه رسوبی کپه داغ در شمال و شمال شرق ایران گسترش دارد. می‌سازند عمدتاً از رسوبات کربنات و سیلیسی آوایی (ماسه سنگ‌های ریز تا متوسط و شیل ) تشکیل شده است. مرض زیرین این سازند با سازنده آب تلخ تدریجی و مرز فوقانی آن با سازند کلات فرسایشی است که توسط یک افق خاک قدیمی این ( پالئوسول ) مشخص می‌گردد. مطالعات پتروگرافی سنگ‌های سازند نیزار در منطقه مورد مطالعه نشان داده است که فرایندهای دیازنتیکی مؤثر بر سنگ‌های سیلیسی آماری شامل فشردگی، سیمانی شدن، جانشین شدن به گلاکونیتی شدن است درحالی‌که فرایندهای دیاژنتیکی این مؤثر بر سنگ‌های آهکی شامل سیمانی شدن (شامل سیمان سیدنی هم ضخامت، سیمان بلوکی ، سیمان موزاییکی هم بعد و سیمان سین تکسیال )، فشردگی، نئومورفیسم ، انحلال، میکیریتی شدند، هماتیتی شدن ، کلاکونیتی شدن و تشکیل شکستگی‌ها و رگه‌های کلسیتی است. این فرایندها در محیط دیاژنز دربایی و متئوریک در مرحله اولیه ( ائوژنز ) مرحله میانی ( مزوژنز ) و محیط‌های دیاژنز دفنی و متئوریک در مرحله نهایی ( تلوژنز ) گسترش یافتند.