مقاله تقابل هاي دوگانه در شعر احمدرضا احمدي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش هاي ادب عرفاني (گوهر گويا) از صفحه ۲۱ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: تقابل هاي دوگانه در شعر احمدرضا احمدي
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله موج نو
مقاله احمدرضا احمدي
مقاله ساختارگرايي
مقاله تقابل هاي دوگانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طالبيان يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: صرفي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شريف پور عنايت اله
جناب آقای / سرکار خانم: كاسي فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ساختار گرايي ادبي يکي از روشهاي تحليل است که در دهه ۱۹۶۰ به اوج شکوفايي رسيد و ريشه آن را در زبان شناسي ساختارگرا بايد جست. تقابل هاي دوگانه اساس تفکر ساختارگرا است. در اين مقاله، شعر احمد رضا احمدي بر مبناي همين تقابل تحليل شده است که ما را به شناخت متفاوت و تازه اي از شعر او رهنمون مي گردد. احمدي، از شاعراني است که با انتشار کتاب طرح در سال ۱۳۴۱ به عنوان بنيان گذار موج نو شناخته شد. تقابل هايي که مد نظر است، در سه دسته کلي حضور و غياب جاي مي گيرند:
۱٫ بينش نوستالژيک (کودکي/ بزرگسالي، وضعيت مطلوب گذشته/ وضعيت نامطلوب امروز) ۲٫ مرگ و زندگي ۳٫ شکوه و شکايت (ارزشها/ ضد ارزشهاي شعري گذشته و زمان حال شاعر، ارزشها/ ضد ارزشهاي اخلاقي، انساني …). نتايج به دست آمده نشان مي دهد، تعداد اشعاري که در شکوه و شکايت جاي مي گيرند، بيش از ديگر تقابلهاست. تقابل عمده شعر احمدي، تقابل بين فرم و محتوا است؛ همان تقابل شکل هاي جديد موج نويي با محتواي اندوهناک.
همچنين پيشنهادهاي شعري احمدي را در حوزه هاي زباني و فرمي در اشعار شاعراني چون، علي باباچاهي، سيد علي صالحي و همچنين شعر شاعران حرکت و پست مدرن مي توان مشاهده کرد.