مقاله تقوا (تقوي و آزادي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۷۱ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: تقوا (تقوي و آزادي)
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مطهري مرتضي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به اين نکته اشاره شد که لازمه خروج انسان از زندگي حيواني به يک زندگي انساني اينست که از اصول معين و مشخصي پيروي کند البته لازمه پيروي از اصول معين و مشخص که خود را در چارچوب همان اصول محدود کرده و از حدود آنها تجاوز نکند. به تعبيري آنجا که هوي و هوسهاي آني او را تحريک مي کند که از حدود خود تجاوز کند، مي بايست خود را «نگهداري» نمايد، نام اين خودنگهداري که مستلزم ترک برخي از افعال و گفتار است تقوا مي باشد. نبايد تصور کرد که تقوا از مختصات دينداري است از قبيل نماز و روزه، بلکه تقوا لازمه انسانيت است. انسان اگر بخواهد از طرز زندگي حيواني و جنگلي خارج شود ناچار است که تقوا داشته باشد، در شرايط فعلي ملاحظه مي گردد که تقواي اجتماعي و سياسي را اصطلاح کرده اند. چيزي که هست تقواي ديني يک علو و قداست و استحکام ديگري دارد و در حقيقت پايه دين است که مي توان تقوايي مستحکم و با مبنا به وجود آورد و جز بر مبناي محکم ايمان به خدا نمي توان بنياني مستحکم و اساسي و قابل اعتماد به وجود آورد، قرآن مي فرمايد: «اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنيانَهُ عَلي تَقوَي ٰ مِنَ اللهِ وَ رِضْوانٍ خَيرٌ اَمْ مَنْ اَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلي شَفا جُرُفٍ هارٍ» آيا آنکس که بنيان خويش را بر مبناي تقواي الهي و رضاي او بنا کرده بهتر است يا آنکه بنيان خويش را بر پرتگاهي سست مشرف بر آتش، قرار داده است.
بهرحال تقوا اعم از تقواي مذهبي و الهي و غيره لازمه انسانيت است و خود به خود مستلزم ترک و اجتناب و گذشتهايي است. با توجه به اين مطلب خصوصا با درنظر گرفتن اينکه در زبان پيشوايان بزرگ دين، از تقوا به حصار و حصن و امثال اينها تعبير شده، ممکن است کساني که با نام آزادي خو گرفته اند و از هر چيزي که بوي محدوديت بدهد فرار مي کنند چنين تصور کنند که تقوا هم يکي از دشمنان آزادي و يک نوع زنجير براي پاي بشر است.