سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سحر فنودی – لیسانس رشته مترجمی زبان انگلیسی
مصطفی نجاتی آجی بیشه – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت امور شهری – دانشکده مدیریت دانشگاه نهر

چکیده:

همگام با توسعه تکنولوژی و رشد روز افزون صنایع، مسئله محیط زیست و خطر آلودگی آن به یکی از دغدغه های اصلی جوامع و کارشناسان تبدیل شده است. متاسفانه بدلیل صنعتی شدن بسیاری از کشورها، محیط زیست رو به زوال پیش می رود و مشکلاتی نظیر آلودگی هوا، آب، خاک، و غیره گریبانگیر مردم جهان شده است. از این رو، سازمانها و گروههای حامی محیط زیست از طریق برقراری استانداردها، محدودیتها، و قوانینی در پی حفظ و بقای محیط زیست می باشند. با این وجود، به نظر می رسد که حفظ محیط زیست نیازمند برنامه ریزی بلند مدت تر، استراتژیک و هدفمندی است و نیاز به فرهنگ سازی و ایجاد بستر اخلاقی مناسب در جامعه دارد. در این میان، آموزش افراد یکی از راهکارها و گزینه های اصلی در حفظ محیط زیست به نظر می رسد؛ چرا که ضمن گستره وسیع اثر گذاری، مستلزم هزینه زیاد و فوری برای عملیاتی شدن نمی باشد.در این مقاله، ضمن بررسی ابعاد مختلف تاثیر صنعتی شدن بر محیط زیست، راهکار آموزش و ایجاد فرهنگ حفاظت از محیط زیست مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین، مدلی در خصوص چگونگی دریافت اطلاعات زیست محیطی، مهارتهای فنی، و نگرشهای زیست محیطی طی دوران مختلف زندگی معرفی می گردد.