سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیدهاشم موسوی – عضو هیت علمی دانشگاه زنجان
عبدالله حسینی – عضو هیت علمی دانشگاه زنجان
سعید فدایی – کارشناس ارشد سازه

چکیده:

تنزل سطح عملکرد سازه‌های بتن آرمه در طول زمان تحت تاثیر عوامل محیطی ( خوردگی، یخ بندان و ذوب و… ) و آسیب های سازه ای ناشی از بارگذاری های تصادفی ( زلزله، باد و سیل ) و حتی بارهای سنگین ترافیک اجتناب ناپذیر بوده و لذا لزوم تدوین روشهای علمی و اجرایی جهت تقویت و یا تعمیر اینگونه سازه ها که دارای ضعف اولیه در طراحی و یا اجرا می‌باشند را به خوبی روشن می سازد. چندین روش جهت تعمیر و تقویت سازه‌های بتن‌آرمه وجود دارد که از جمله آنها می‌توان به استفاده از ژاکتهای بتنی ،ژاکتهای فولادی و ژاکتهای پلیمری اشاره نمود. امروزه استفاده از ژاکتهای پلیمری به دلیل خواص فوق العاده آن نظیر مقاومت وسختی بالا، وزن اندک، مقاومت در برابر خوردگی، ناهمسانگرد بودن این مواد و طراحی بهینه، نصب آسان و سریع و هزینه کل کمتر (شامل زمان ، مصالح و اجرا ) نسبت به ورقهای فولادی مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله نیز به بررسی مسائل تقویت ستونهای بتن‌آرمه پرداخته می‌شود. از جمله مسائل کلیدی در این زمینه بهبود رفتار تنش-کرنش عضو محصورشده توسط این نوع ژاکتها می‌باشد