سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

شاهو قهرمانی دهبکری – رزیدنت تخصصی پاتولوژی دامپزشکی – دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی دانشگاه
موسی شجاع قره باغ –
علی عسلفروش رضائیه – دامپزشک بخش خصوصی

چکیده:

سیاستهای بهداشت و درمان رایج در جهان، بدلیل نگاه و رویکرد نادرست نسبت به فلسفه بیماری و سلامت، علیرغم امکانات تشخیصی بسیار دقیق و پیشرفته و جزء نگرانه، عاجز از درمان قطعی بیماریهای عصر جدید بوده و تنها با استفاده از متد سرکوبگری، به تسکین موقتی و سرپوش نهادن بر علائم این گونه بیماریها می پردازند و به همین دلیل است که با تأکیدات اغراق
آمیز نسبت به شیوع نه چندان با اهمیت بیماریهایی از قبیل آنفلوانزا ( که امروزه اصطلاحاً آنفلوانزای مسری فوق حاد پرندگان نام گرفته است ! ) ، وبا و … برای گریز از مشکلات و با دست اندازی به حیطه دامپزشکی، حیات وحش و دامهای اهلی را مورد تهاجم قرار داده و بدون هیچ دلیل قانع کننده ای نابودی یکی از ارکان مهم زیست کره یعنی دنیای حیوانات را در دستور کارخود قرار
داده اند و در این میان بدلیل نگاه منفعت طلب انه و سیاستهای اقتصادی مسموم ، بودجه های کلان را به خود اختصاص داده اند و مسلماً این پدیده تبعیت کورکورانه از دستورات سازمان بهداشت جهانی، فلسفه وجودی سازمانهای دامپزشکی و ارگانهای مربوط به امور حیوانات را زیر سوال می برد . تهدیدکننده سلامت و بهداشت جوامع انسانی، سرایت بیماریهایی نظیر آنفلوانزا نیست، بلکه
دیدگاه نادرست طب تجارتی و مدرن امروز نسبت به تعاریف پیش پا افتاده سلامت و بیماری است که رابطه دامهای اهلی و در نهایت زیست کره و نظام قانونمند حاکم برآن با انسان را یکی پس از دیگری قطع می کند . امروزه به تعریف جدیدی از بیماری و سلامت بجای تعریف کهنه شده پاستور ( میکروب، عامل بیماری است ) نیاز داریم تا از این تناقض های علمی روزمره رهایی حاصل
کنیم، چراکه بیماریهای نوظهور قرن اخیر مانند استرسهای محیطی، دیابت، فشارخون، انفارکتوس، سرطانها و اعتیاد و … هیچکدام باکتریایی، ویروسی و … نیستند و در حقیقت استعداد ابتلاءپذیری ما انسانها نسبت به این عوامل بیماریزا به سمت ناهنجاریهای ذهنی روانی و بیماریهای تنشی – عصبی تغییر حاصل کرده است