سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

موسی الرضا وفایی تبار – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات پنبه کشور‐ معاونت ورامین
محمدرضا رمضانی مقدم – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات پنبه کشور‐- ایستگاه کاشمر

چکیده:

در این بررسی از رقم DLSA 17 از گونه آربورئوم که از هندوستان وارد شده است و دارای کیفیت الیاف خوبی می باشد جهت تلاقی با ١٠ رقم پنبه بومی ایران که متعلق به نواحی مختلف ایران می باشد استفا ده شده است . هیبریدهای حاصل از تلاقیهای مذ کور کیفیت الیاف ممتازی ر ا از خود نشان دادند . در این بررسی دورگ (گمرک بندرعباس x آربورئوم ) بیشترین طول الیاف (۲۷/۶ میلی متر ) را به خود اختصاص می دهد. همچنین دورگ مذکور و دورگ (آربورئوم x قوزه قرمز قم ) دارای ظرافت با لایی می باشند (۴/۵) این در حالی است که طول الیاف مربوط به ارقام بومی حد اکثر ۲۲/۶ میلی متر و ظرافت ۵/۲۵ می باشد (بومی گرمسار ). همچنین در این بررسی کلیه تلاقیها بین ارقام باربادنس (دکتر عمومی و ترمز ١٤ ) و ارقام هیرستوم (ورامین – ساحل – بختگان – سای اکرا – مهر – سیندوز ) در سال ١٣٨٣ انجام شد. بذور حاصله از تلاقیهای مذ کور در سال ١٣٨٤ در یک تا دو خط ۱۰ متری در کنار والدین خود کشت گردیدند. خصوصیات مرفولوژیکی مربوط به فرم برگ، قوزه و گل در همه هیبریدها حد واسط بین دو والد بود و پدیده هتروزیس در ارتفاع به خوبی نمایا ن بود. همچنین هیبریدها از کیفیت الیاف بالایی برخوردار بودند. متوسط طول الیاف هیبریدها ۳۵/۱ میلی متر در باربادنسها ۳۴/۲ میلی متر و در آپلندها ۲۹ میلی متر بود که این نشان دهنده ظهور پدیده هتروزیس در کیفیت الیاف نیز است . بیشترین طول الیاف مربوط به دورگ T14 x Siokra (37/3 میلی متر) بود و دورگهای (دکتر عمومی x سیندوز ) و (دکتر عمومی x ساحل ) دارای بالاترین ظرافت الیاف (۳/۶=MI) بودند.