سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

آزاده شیبانی راد – دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
فاطمه صمدی – دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
آقافخر میرلوحی – دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
بدرالدین ابراهیم سید طباطبایی – دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

گندم های پوشینه دار گونه هایی از گندم هستند که محور سنبله های آنها شکننده نیست به طوری که سنبله ها دانه ها را آزاد کرده اما دانه ها در طی خرمن کوبی با پوشینه باقی می مانند. آنها احتمالا از قدیمی ترین گونه های اهلی شده گندم هستند . گندم های پوشینه دار دارای سه سطح پلوئیدی دی، تترا و هگزا بوده و متعلق به جنس Triticum می باشند. گندم ایمر اهلی (T. dicoccum) دارای ژنوم AABB و دانه های پوشینه دار است . ایمر وحشی (T.dicoccoides) یک گندم پوشینه دار دیگر است که با گندم های تتراپلوئید اهلی تلاقی یافته و هیبریدها ی حاصل بارور هستند . در این پژوهش میزان تلاقی پذیری دو نوع گندم پوشینه دار تتراپلوئید به نام های زرنه و جونقان، که از مناطقی در مرکز ایران جمع آوری شد ه بود با سه رقم گندم دوروم و یک رقم گندم نان به عنوان والد ماده در دورگه گیری بررسی گردید . بیشترین میزان تلاقی پذیری هنگامی مشاهده شد که رقم دروم آریا به عنوان والد ماده استفاده گردید. به طور کلی تلاقی پذیری جونقان با تمامی گندم های مورد آزمایش نسبت به زرنه بیشتر بود.