مقاله تلومراز و مهار آن در سرطان: مقاله مروري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۸۸ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۵۹۹ تا ۶۰۷ منتشر شده است.
نام: تلومراز و مهار آن در سرطان: مقاله مروري
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تلومراز
مقاله مهار
مقاله سرطان
مقاله تشخيص مولکولي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوري دلويي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شهريارحسامي سروش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تلومر که در سال ۱۹۳۸ براي اولين بار شناسايي شد، ساختار انتهايي کروموزوم در يوکاريوت ها است که وظيفه حياتي حفاظت از انتهاي کروموزوم را برعهده دارد. در انسان و مهره داران تلومر از هزاران تکرار ۵′-TTAGGG-3′ که به شکل پشت سر هم در انتهاي کروموزوم قرار دارند، تشکيل شده است و وظيفه اصلي آن حفاظت و پايداري کروموزوم مي باشد. تلومر انتهاي کرموزوم را از تجزيه شدن، نوآرايي و الحاق انتهايي حفظ مي کند. در هر تقسيم سلولي به شکل پيوسته بخشي از درازاي تلومر کوتاه مي شود. کوتاه شدن پيوسته تلومر به جدا شدن يک سري از پروتئين ها از ساختار تلومر و تغيير بيان ژن منجر مي شود. وجود تلومر موجب سرکوب ژن هاي مجاور مي شود و کوتاه شدن تلومر موجب کاهش قلمرو اثر آن در سرکوب ژن هاي مجاور مي گردد و ژن هايي که تاکنون خاموش بوده اند، روشن مي شوند. کوتاه شدن مداوم تلومر به توقف چرخه سلولي و مرگ سلولي مي انجامد. سه مکانيسم کلي براي افزايش درازاي تلومر در موجودات يوکاريوت وجود دارد و مکانيسم غالب استفاده از آنزيم تلومراز است. تلومراز آنزيمي است که بدون نياز به الگو موجب سنتز تلومر مي شود. در حدود %۹۰ از سلول هاي سرطاني داراي سطح بالايي از آنزيم تلومراز هستند. اين سلول ها به کمک آنزيم تلومراز، کوتاه شدن تلومر را که در پي تقسيم متوالي روي مي دهد جبران مي کنند. در مجموع تلومراز مي تواند يک هدف مناسب در درمان و مهار سرطان به حساب آيد و تاکنون روش هاي گوناگوني مانند مهار مستقيم تلومراز و ايمني درماني تلومراز براي مهار اين آنزيم پيشنهاد شده است.