آرامگاه بوعلی سینا اثر سیحون در شهر همدان، پارك جمشیدیه اثر مهندس پاسبان حضرت، مجموعه مسکونی شوشتر نو اثر کامران دیبا، آرامگاه نادر افشار در مشهد اثر سیحون در تمام این نمونه ها ما شاهد حضور طبیعت به عنوان یک عنصر لاینفک هستیم و ویژگیهاي زیر به وضوح در آنها دیده میشود:

  • حداقل دخالت در طبیعت و حضور محسوس طبیعت در این اثرها
  • استفاده از مصالحی کاملا منطبق با طبیعت
  • پیروي و هماهنگی با اجبارهایی که طبیعت حکم میکند.
  • پیروي از فرمهایی که طبیعت ایجاب میکند.

معماري ایران همچون درختی تناور است با ریشه هایی سخت در خاکی تغییرناپذیر (طبیعت تغییر نمی کند.) این خاك تغییرناپذیر در واقع حاوي همان ارزشهایی است که براي انسان سنتی اهمیت دارد. صنعتگر هنر ایرانی در همه مراحل زنگی خود تحت تأثیر شریعت (اصول الهی) بوده است و اصول الهی نیز همان اصول حاکم بر طبیعت است بنابراین معماري ایرانی نیز باز برگرفته از طبیعت است . انسان در خا ك زندگی می کند و او در زمین مرکز هر چیزي است چون نماد خداست و خدا نیز مرکز هر چیزي است. انسان از طبیعت اطراف خود که براي او نمادي از حق است استفاده کرده و به گونه اي آنها ر ا در معماري خود به کار می برد تا این طبیعت او را به اصل و حق راهنمایی کند.

 مفهوم معماري پایدار :

تعریفی از توسعه پایدارکه عموماًپذیرفته شده ،تعریف مندرج در در گزارش برونتلند است که طبق آن “توسعه پایدار”آن گونه توسعه اي است که نیازهاي نسل حاضر را بدون مصالحه و صرف نظر از توانایی نسل آینده در برآوردن نیازهایشان تأمین نماید.(گلکار،(۴۵:۱۳۷۹

کاربرد مفاهیم پایداري در معماري ،مبحثی تازه را به نام معماري پایدار اکولوژیکی،معماري سبز و معماري زیست محیطی باز کرده است که همگی اینها داراي مفهوم یکسانی هستند و بر معماري سازگار با محیط زیست دلالت دارند .(سفلایی،(۶۳:۱۳۸۳