مقاله تنوع مورفولوژي و قدرت بيماري زايي جدايه هاي مختلف Cryphonectria parasitica عامل بيماري سوختگي شاه بلوط در استان گيلان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۲۵ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: تنوع مورفولوژي و قدرت بيماري زايي جدايه هاي مختلف Cryphonectria parasitica عامل بيماري سوختگي شاه بلوط در استان گيلان
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سوختگي شاه بلوط
مقاله بيماري زايي
مقاله تنوع مورفولوژي
مقاله Cryphonectria parasitica

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قزي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: خداپرست سيداكبر
جناب آقای / سرکار خانم: نيك نژادكاظم پور مصطفي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استان گيلان يكي از معدود رويشگاههاي طبيعي درختان شاه بلوط در ايران است و حفظ اين ذخيره ژنتيكي، داراي اهميت بسزايي مي باشد. روي درختان شاه بلوط مناطق جنگلي شفت، رضوانشهر و لاهيجان (استان گيلان)، خشكيدگي شاخه و زوال درختان شاه بلوط مشاهده شد. پس از نمونه برداري هاي متعدد و انجام بررسي هاي مورفولوژيك و بيماري زايي، گونهCryphonectria parasitica  به عنوان عامل بيماري سوختگي درختان شاه بلوط، شناسايي گرديد. از ميان ۱۲۰ جدايه به دست آمده، ۱۵ جدايه از قارچ C. parasitica، كه نشانه هايي از احتمال آلودگي به ويروس هاي قارچي در برخي از آنها ديده مي شد، از لحاظ خصوصيات پرگنه، توليد آنزيم لاكاز، توانايي پوساندن ميوه سيب، بيماري زايي روي سرشاخه هاي بريده و پاجوش هاي طبيعي، مورد بررسي بيشتر قرار گرفتند. جدايه هاي مورد بررسي از نظر خصوصيات فوق تفاوتهايي را با هم نشان دادند. ميزان رشد خطي پرگنه در جدايه هاي مختلف روي محيط PDAmt در دماي ۲۵oC و تاريكي پس از ۷ روز ۳۰-۸۷ ميلي متر بود. رنگ پرگنه روي محيط PDAmt از زرد مايل به نارنجي، نارنجي مايل به قهوه اي تا سفيد متفاوت بود. ميزان توليد آنزيم لاكاز و واكنش جدايه هاي مختلف در دماي ۲۲oC و تاريكي پس از ۷ روز روي محيط TAM متفاوت بود. آزمون هاي قدرت بيماري زايي جدايه ها روي ميوه سيب، سرشاخه هاي بريده و پاجوش هاي شاه بلوط در شرايط آزمايشگاه و طبيعت تفاوتهاي معني داري براي برخي جدايه ها نشان دادند. بر اساس نتايج حاصل از بررسي هاي مورفولوژيكي و آزمون هاي بيماري زايي، سه جدايه در زمره جدايه هاي كم آزار (هيپوويرولانت) قرار گرفتند. اين اولين گزارش از احتمال وجود جدايه هاي كم آزار اين قارچ از ايران است كه مي توانند به منظور مهار بيولوژيك براي اين بيماري در استان گيلان مورد توجه قرار گيرند.