سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

صالح شهبازی آذر بریس – کارشناس ارشد علوم دامی ( ژنتیک و اصلاح دام) اردبیل – جهاد دانشگاهی واحد ا
سید ضیاءالدین میرحسینی – عضو هیات علمی گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان . رشت – م

چکیده:

در این تحقیق تنوه ژنتیکی مرغان بومی اصفهان، فارس و یزد با استفاده از ۵ نشانگر ریز ماهواره شامل آغازگرهای MCW18, MCW34, MCW39,MCW5,MCW16 مورد بررسی قرار خواهد گرفت. از هر جمعیت ۳۰ فرد به طور تصادفی و انفرادی خونگیری شد و DNA ژنومی با روش تغییر یافته استخراج نمکی Salting out استخراج گردید. تعداد آلل های مؤثر در جمعیت های تحت بررسی از ۱/۷ (mcw34) تا ۵/۱ (mcw5) متغیر بود. تنوع درون جمعیتی در سه جمعیت مرغ بومی محاسبه گردید که بر اساس آن بیشترین و کمترین تنوع درون جمعیتی به ترتیب متعلق به جمعیتهای یزد (۰/۶۷) و اصفهان (۰/۶۰) بود. پیشنهاد می شود برای جلوگیری از کاهش تنوع و افزایش همخونی از طریق افزایش اندازه مؤثر جمعیت و کنترل جمعیتها استفاده نمود.