مقاله تنوع گونه هاي مورچه در دو منطقه استپي و بياباني دامغان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در زيست شناسي جانوري از صفحه ۹ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: تنوع گونه هاي مورچه در دو منطقه استپي و بياباني دامغان
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع گونه اي
مقاله مورچه ها
مقاله استپ
مقاله بيابان
مقاله دامغان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حجتي ويدا
جناب آقای / سرکار خانم: پاك نيا اميد
جناب آقای / سرکار خانم: كمي حاجي قلي
جناب آقای / سرکار خانم: گل محمدي محمدصفا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مورچه ها سهم بسزايي در اکوسيستم ها بخصوص مناطق بياباني دارند. با اين وجود تا کنون مطالعات اندکي بر روي مورچه هاي استپ ها و بيابان هاي ايران صورت گرفته است. در اين تحقيق ما مطالعه اي در مقياس کوچک بر روي جوامع مورچه اي نواحي استپي و بياباني منطقه دامغان انجام داديم. ۶۹۸ مورچه از طريق تله هاي گودالي (pitfall) در دو ناحيه استپي و بياباني و در طي بهار ۱۳۸۵ جمع آوري نموديم. در مجموع ۲۳ گونه مورچه از ۱۲ جنس متعلق به سه زيرخانواده شناسايي نموديم. ۱۴ گونه از ناحيه استپي و ۱۲ گونه از نواحي بياباني جمع آوري نموديم. تنوع گونه اي مشاهده شده، تنوع گونه اي تخمين زده شده، شاخص تنوع آلفا و شاخص تنوع شانون در استپ بالاتر بود در حالي که شاخص تنوع سيمپسون در ناحيه بياباني بيشتر از ناحيه استپي بود. بارش باران و توليدات گياهي در ناحيه استپي بالاتر از ناحيه بياباني است که مي توانند دلايل اصلي تنوع بالاي گونه اي و شاخص هاي آلفا و شانون در ناحيه استپي باشند. شاخص سيمپسون در ناحيه بياباني بالاتر بود زيرا در بيابان گونه هاي بيشتر با فراواني بالاتري وجود داشتند. Cataglyphis nodus رايجترين گونه در ناحيه استپي و  Monomorium kusenzovi رايج ترين گونه در ناحيه بياباني هستند.