مقاله تنوع گونه هاي گياهي در جهتهاي مختلف جغرافيايي جنگل پايين بند خانيکان، چالوس مازندران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در زيست شناسي ايران از صفحه ۶۹۷ تا ۷۰۶ منتشر شده است.
نام: تنوع گونه هاي گياهي در جهتهاي مختلف جغرافيايي جنگل پايين بند خانيکان، چالوس مازندران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع زيستي گياهي
مقاله شاخصهاي تنوع
مقاله جهتهاي جغرافيايي
مقاله مازندران
مقاله جنگل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كوچ يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: جليلوند حميد
جناب آقای / سرکار خانم: پورمجيديان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي جهتهاي جغرافيايي مختلف از نظر تنوع گونه هاي گياهي، جنگلهاي پايين بند خانيکان چالوس با مساحت ۲۸۰۷ هکتار انتخاب گرديد. تعداد ۶۰ قطعه نمونه ۴۰۰ مترمربعي با روش نمونه برداري تصادفي سيستماتيک جهت بررسي پوششهاي گياهي به کار گرفته شد. در داخل هر قطعه نمونه نوع گونه هاي گياهي شناسايي و درصد پوشش آنها بر اساس معيار براون- بلانکه برآورد شد. براي تحليل پارامترهاي تنوع، غنا و يکنواختي از شاخصهاي سيمپسون، شانون وينر، مکينتاش، مارگالف، منهنيک، پيت و هيل استفاده شد. نتايج نشان داد که در بين جهتهاي جغرافيايي مورد بررسي بالاترين مقدار شاخصهاي تنوع و غناي گونه اي به ترتيب به شاخصهاي مکينتاش و مارگالف اختصاص داشته است بر اين اساس بيشترين مقدار شاخص مکينتاش در جهت غربي (۷۰٫۷۱۳) و کمترين مقدار در جهت جنوبي (۳۵٫۴۷۲) مشاهده شد. در حالي که بيشترين و کمترين مقادير شاخص مارگالف به ترتيب به جهتهاي جنوب غربي (۱٫۸۲۷) و جنوب شرقي (۱٫۳۴۶) اختصاص داشته است. بالاترين مقدار شاخصهاي يکنواختي در جهتهاي جنوبي، شمال غربي و جنوب شرقي به شاخص پيت و در جهتهاي شمالي، شرقي، غربي، شمال شرقي و جنوب غربي به شاخص هيل تعلق داشته است. بر اساس نتيجه تجزيه واريانس، اختلاف معني داري در بين شاخصهاي مذکور در جهتهاي مختلف جغرافيايي مشاهده نشد.