سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

امیر حسین کوکبی – استاد دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی ش
هادی داوری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، دانشکده مهندسی و علم مواد، دان
شهرام کاظمی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، دانشکده مهندسی و علم مواد، دان

چکیده:

فرآیند لحیم کاری نرم برای آلومینیم در سالهای دور به عنوان فرآیندی مناسب برای استفاده در صنعت و ساخت قطعات نبوده است N شاید بتوان دلیل این امر را در وجود لایه اکسیدی بسیار چسبنده آلومینیم، پتانسیل الکتروشیمیایی منفی، هدایت گرمایی زیاد و ضریب انبساط حرارتی بالای آلومینیم یافت . در دهه های اخیر به خاطر مورد توجه قرار گرفتن فلزات سبک مثل آلومینیم مسئله اتصال این قطعات نیز مطرح شده است . بنابراین در کنار جوشکاری و لحیم کاری سخت ) ) brazing آلومینیم، لحیم نرم نیز مورد توجه قرار گرفته است .
آلیاژهای لحیم پایه روی Zn-Sn ، در گروه لحیم های دما متوسط و دمای بالا قرار می گیرند . این آلیاژها بدلیل داشتن پتانسیل الکتروشیمیایی استاندارد نزدیک به آلومینیم در اتصال قطعات آلومینیمی مانند رادیاتور اتومبیل می توانند بکار برده شوند . همچنین بدلیل ارزان بودن، غیر سمی بودن، قابلیت بازیافت آسان و عدم داشتن اثرات مخرب بر محیط زیست امروزه مورد توجه قرار گرفته اند . در این تحقیق آلیاژ پایه روی با درصدهای وزنی مختلفی از روی برای بررسی پارامترهای مهم لحیم کاری از قبیل ترکنندگی ) ) Wetting ، سیالیت، پخش شوندگی ) ) Spreading ، استحکام برشی و کششی، روانساز مناسب، انتخاب شدند و بدلیل چسبندگی لایة اکسیدی روانساز پایه کلریدی، ZnCl2 بکار برده شد .