سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
حمید باقری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سیستمهای اطلاعات مکانی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی وفناوری پیشرفته، کرمان
محمدرضا ملک – دانشیار – گروه سیستمهای اطلاعات مکانی، دانشکده مهندسی نقشهبرداری دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
فرزین ناصری – استادیار گروه مهندسی سیستم های اطلاعات مکانی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی وفناوری پیشرفته، کرمان

چکیده:
گستره ی پهناوی جغرافیایی کشور ایران ازجمله مناطق حادثه خیز است که بسیاری از بحرانهای طبیعی و مصنوعی چون زمین لرزه رانش زمین سیل فعالیت های اتشفشانی و بیابان زایی نمونه هایی ازتاریخ حادثه خیز آن است که همه ساله وقوع این حوادث موجب خسارتهای جانی و مالی فراوان می شود اگرچه جلوگیری ازوقوع زمین لرزه امکان پذیر نیست ولی کاهش اسیب های ناشی ازآن امکان پذیر است دراین مقاله با استفاده ازشاخصهایی چون دسترسی به مراکز درمانی مراکز اموزشی مراکز خطرپذیر مانند ایستگاه های سوخت فاصله ازگسلها و غیره میزان اسیب پذیری شهرکرمان درمقابل زمین لرزه بررسی میشود تعیین میزان اسیب پذیری مدیران را درراستای کاهش خطرات و تلفات ناشی ازحوادث یاری می نماید با داشتن میزان اسیب پذیری و پتانسیل تخریب مناطق بخصوص سکونتگاه ها میتوان پیش بینی های لازم جهت کاهش اثرات تخریب را انجام داد لذا دراین تحقیق بحران زمین لرزه و اسیب پذیری مناطق برمبنای منطق فازی و تحلیل سیستم استنتاج و قوانین اعمالی برای بررسی انتخاب شد دراینتحقیق به کمک منطق فازی و موتورهاس استنتاج گرآن بررسی میشود که پس ازوقوع زمین لرزه چه مناطقی بیشتر اسیب می بیند هدف ازتحقیق آن است که بتوان مشخص نمود بعدازبروز چنین حادثه ای چه مناطقی درخطر اسیب پذیری بیشتری هستند بدین وسیله امکان برنامه ریزی و تصمیم گیری سریع و درست مثل میزان تخصیص تیمهای امدادی قابل انجام خواهد شد