سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسن ابراهیمی کولایی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان
سیدباقر محمودی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند- کرج
محمود مصباح – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند- کرج
سید یعقوب صادقیان – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند- کرج

چکیده:

بیماری پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از Rhizoctonia solani AG-2-2 در مناطق عمده کشت چغندرقند از عوامل محدود کننده می باشد. بهترین روش کاهش میز ان خسارت بیماری استفاده از ارقام مقاوم چغندرقند است . در راستای تهیه رقم مقاوم اقدام به تهیه والد پدری مقاوم به این بیماری شد . به این منظور، در سال ۱۳۸۳ ، از ریشه های مقاوم یکی از این ژر مپلاسم ها پس از خودگشنی بوته ها در قفس کاملاً ایزوله، ۷۸ توده بذر (S1) تهیه شد. در سال ۱۳۸۴ هم زمان، بذرS2 و با تلاقی S1 ها با یک نرعقیم، بذر هیبرید تهیه گردید. در سال ۱۳۸۵، ۶۸ هیبرید در چهار آزمایش به همراه سه شاهد داخلی و خارجی مقاوم در همدان، خراسان و کرج مقایسه عملکرد شدند . در همین سال، مقاومت S2 ها نیز در شرایط میکروپلات ارزیابی گردید . بر اساس نتایج مقایسه عملکرد و ارزیابی مقاومت، هیبریدهایی که عملکرد و مقاومت مناسب داشتند انتخاب و به همراه چهار شاهد مقاوم و یک شاهد حساس در مناطق همدان، کرج، اصفهان (در مزارع غیرآلوده )، خراسان و آذربایجان غربی (در مزارع آلوده به ریزوکتونیا و ریزومانیا) در دو آزمایش ۲۰ رقمی مقایسه عملکرد شدند همزمان درشرایط میکروپلات مجدداً ارزیابی مقاومت S2 های انتخابی نیز بررسی شد . در پایان، بر اساس نتایج مقایسه عملکرد دوساله و ارزیابی مقاومت ، هیبرید برتر که از نظر مقاومت ۱۳۹ درصد شاهد مقاوم (فلورس) و از نظر عملکرد شکر ۱۰۸ درصد شاهد حساس و ۹۲ درصد شاهد مقاوم بود انتخاب شد. بالاترین عملکرد هیبرید برتر ۹۱/۵ تن در هکتار با عیار ۱۷/۷ درصد ثبت شده که محصول قند آن ۱۶/۱ تن در هکتار بود.