سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محمدجواد منعم – دانشیار گروه سازه های آبی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
محمدصادق کیاپاشا – دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه سازه های آبی دانشکده کشاورزی دانشگاه ت

چکیده:

محدودیت منآبع آب و افزایش تقاضا استفاده بهینه از منآبع موجود را ضروری می سازد. در بخش کشاورزی بعنوان بزرگترین مصرف کننده آب، به دلیل ضعف عملکرد شبکه های آبیاری، بکارگیری سیستمهای کنترلی مناسبتر برای ارتقا عملکرد یک ضرورت اجتنآب ناپذیر است. بررسی سوآبق سیستمهای کنترل نشان دهنده آن است که اغلب تکنیکهای کنترل با محدودیتهایی از جمله احتیاج به امکانات سخت افزاری و نرم افزاری پیچیده ، خطا در جمع آوری داده ها از سطح شبکه، عدم قطعیت در برآورد زمان انتقال میزان دبی ، تقاضی واقعی و پیش بینی شده و پیچیدگی روآبط ریاضی حاکم بر جریان شبکه ها مواجه هستند. از این رو محققین تلاش کرده اند با آبداع روشهای جدید کنترل برخی از محدودیتها را مرتفع نمایند. تکنیک فازی یکی از تکنیک هایی می باشد که با توجه به خصوصیات آن می تواند بخش عمده ای از محدودیت ها را مرتفع نمایند. تکنیک فازی یکی از تکنیک هایی می باشد که با توجه به خصوصیات آن می تواند بخش عمده از محدودیتهای ذکر شده را برطرف سازد این تکنیک توانایی کنترل فرایندهایی را دارد که روآبط ریاضی پیچیده بوده و قادر است اثر خطاهای بوجود آمده در کسب داده ها را کاهش داده و مشکل عدم قعطیت را کاهش دهد. عملکرد سیستم های کنترل در شبکه های آبیاری باید در برآبر تغییرات جریان و در تعامل با سایر سازه ها، مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. از این رو ارزیآبی کمی و دقیق عملکرد آنها مستلزم تعیین رفتار هیدرولیکی جریان در طول زمان است. در این تحقیق ازمدل هیدرودینامیک ICSS که توانایی شبیه سازی جریان غیرماندگار در کانالهای آبیاری را دارد، استفاده شده و مدل ریاضی سیستم کنترل فازی تدوین شده و با آن تلفیق گردیده است. پس از تدوین مدل ریاضی سیستم کنترل فازی پایگاه قواعد آن را با استفاده از شبیه سازی حالتهای مختلف جریان با مدل ICSS استخراج گردید. سپس عملکرد سیستم کنترل در کانال E1-R1 از شبکه دز برای سیستم کنترل از بالادست با اجرای یک گزینه با تغییرات سراسری و شدید جریان درکانال مورد بررسی قرار گرفت.