سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدرضا آقا صادقی – بخش هپاتیت و ایدز_ انستیتو پاستور ایران_ تهران
سید مهدی سادات – بخش هپاتیت و ایدز_ انستیتو پاستور ایران_ تهران
فرزین روحوند – بخش هپاتیت و ایدز_ انستیتو پاستور ایران_ تهران
صفیه امینی – بخش هپاتیت و ایدز_ انستیتو پاستور ایران_ تهران

چکیده:

هپاتیت C یک معضل بهداشت جهانی است که توسط ویروس هپاتیت سی (HCV) انتقال می یابد. یکی از مهم ترین پروتئین های ساختمانی این ویروس، پروتئین Core می باشد که از نظر ژنتیکی و تکاملی بسیار حفاظت شده بوده و این اولین آنتی بادی های قابل تشخیص در میزبان، پس از آلودگی، بر علیه این پروتئین ویروس ساخته می شود. در حال حاضر، اندازه گیری میزان کل این آنتی بادی در خون (Total HCV Core) از اهمیت بسزای تشخیصی برخوردار گشته و از آنجا که تا کنون ذرات شبه Nucleocapsid Particles) Core) تنها ذرات قابل ردیابی ویروس HCV در خون بیماران می باشند، نیاز به آنتی بادی هایی که قابلیت تشخیص فرم طبیعی و فضایی آنتی ژن Core را دارا باشند بسیار ضروری است. از این رو در تحقیق حاضر برای اولین بار با استفاده از آنتی ژن تهیه شده به شکل Native آنتی بادی منوکلونال تهیه گردیده است. بدین منظور پس از ایمیونیزه، کردن موش های BALB/c با آنتی ژن Core تخلیص شده به روش Native به میزان ۵µg و با کمک ادجوانت های کامل و ناقص فروند در سه نوبت تزریق داخل صفاتی، سلول های طهال موش های ایمیونیزه در حضور PEG (پلی اتیلن گلیکول) با سلول های میلوما X63 ادغام گردید. هیبریدهای تولید کننده آنتی بادی جدا گردیده و در نهایت تعداد ۱۹ کلون اختصاصی Core با زیر کلاس های آنتی بادی IgG2b, IgG2a, IgG1, IgM به دست آمد. در ادامه، مطالعه ویژگی حساسیت و وضعیت اپی توپهای مورد شناسایی آنتی ژن با استفاده از تست های الیزا و ایمونوبلانینگ مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت تا مونوکونال هایی با قابلیت تشخیص تفکیکی فرم خطی و فضایی اپی توپ های آنتی ژن HCV-Core مشخص گردد.