سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدیه حشمدار راوری – گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد.
آمنه سازگارنیا – دانشگاه علوم پزشکی مشهد، گروه فیزیک پزشکی
سید محمدحسین بحرینی طوسی – دانشگاه علوم پزشکی مشهد، گروه فیزیک پزشکی
شهرام بیانی رودی – دانشگاه علوم پزشکی مشهد، گروه فیزیک پزشکی

چکیده:

در درمانهای فتوداینامیک سه عامل نور شامل طول موج مناسب، حساس کننده های نوری و اکسیژن بافتی دست به دست یکدیگر داده، موجبات مرگ سلولی و نکروز تومورهای سرطانی را فراهم می نمایند. انتخاب طول موج نور، وابسته به حساس کننده بوده و عمق درمان بافتی را تعین خواهد کرد. ۵-ALA یکی از حساس کننده های پر کاربرد است که در طول موج ۶۳۰ نانومتر فعال می شود. چگونگی توزیع دوز نوری در بافت توموری و کنترل دمای بافت تحت تابش، از جمله مهمترین پارامترهایی است که در این درمانها می بایست بهینه گردد. در این ارتباط و به منظور دوزیمتری بافت، یکی از تکنیکهای رایج مونت کارلو بوده که به کمک آن می توان کیفیت توزیع دوز نور را در ناحیه تحت درمان معین نمود. تا کنون در روش مونت کارلو، مدلهای بافتی گوناگونیمد نظر قرار گرفته اند. در این تحقیق با لحاظ کردن مدل سه لایه بافت اقدام به بررسی توزیع دوز شده است.