سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حمیدرضا پورخباز – دانشجوی دکتری دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
محمدجواد امیری – دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس
علی رضا پورخباز – عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند
سعیده جوانمردی – کارشناسی محیط زیست دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

از آنجا که در دهه‌ی اخیر توسعه‌ی اقتصادی با تخریب محیط زیست همراه شده، اقتصاددانان برای جبران این کاستی ایده‌ی توسعه‌ی پایدار را عنوان کرده‌اند. مطلب قابل توجه در توسعه‌ی پایدار این است که امکان تداوم توسعه به گونه‌ای است که تخریب و آلودگی محیط زیست به حداقل رسیده و منابع تجدید ناپذیر با حداکثر کارآیی مورد استفاده قرار گیرند. مطالعه‌ی دستورالعمل‌های اسلامی این حقیقت را آشکار می‌سازد که اسلام و آموزه‌های دینی توجه بسیار زیادی به حفظ محیط زیست، تولید و مصرف پایدار و در بهترین معنی آن توسعه‌ی پایدار داشته است. به زبان ساده در صورت محقق شدن دستورهای اسلام، محیط زیست به صورت مناسب حفظ می‌شود. با تأمل در تعالیم اسلامی، به راحتی می‌توان آموزه‌هایی را یافت که بیانگر دیدگاه کلی اسلام درباره‌ی چگونگی استفاده از منابع طبیعی با توجه به پیامدهای زیست محیطی آنها است.در این تحقیق از اسناد و کتب کتابخانه ای استفاده شده و با تحقیق کیفی و مراجعه به متخصصان و عالمان حوزه های دینی، اطلاعات مورد نیاز جمع آوری و پس از تجزیه و تحلیل، پیشنهاداتی در قالب نتیجه گیری ارائه شده است. گام های پیشنهادی برای رسیدن به این هدف عبارتند از: رعایت تعادل در سیاست گذاری ها، بها دادن به انسان، تأکید بر آگاه سازی افراد و تجدید نظر عمیق در تعهدات و مسئولیت پذیری مشترک.