سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سید ابوالفضل نصرالهی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی
حجت الله زاهدی پور – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی
حمیدرضا میرداودی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی

چکیده:

بیشترین سطح خشکی ها در کره زمین به مراتع اختصاص دارد. برآورد به عمل آمده توسط متخصصین ارقام متفاوتی را در بر می گیرد که با توجه به منابع و سال محاسبه شده می تواند قابل توجیه باشد. در اثر تغییرات پارامترهایی از قبیل شرایط آبو هوایی اقتصادی و مدیریتی این مساحت قابل تغییر می باشد. مساحت مراتع استان مرکزی ۱۹۴۰ کیلومتر مربع می باشد که بر اساس تقسیمات هانری پابو در نواحی رویشی ایران و تورانی قرار می گیرد. سه زیر ناحیه نیمه استپی، استپی و کوه های مرتفع آن به ترتیب در استان واقع شده است. برای انجام این تحقیق در ناحیه رویشی استپی، نیمه استپی و کوه های مرتفع به ترتیب ۳، ۷، ۲ سایت درنظر گرفته شد. با کمک منابع اطلاعاتی قدیم و جدید (از جمله نقشه های توپوگرافی ۱/۵۰۰۰۰ سال ۱۳۳۴ و نقشه های توپوگرافی ۱/۵۰۰۰۰ اصلاح شده ۱۳۷۰ به بعد و عکس های هوایی) تغییر کاربری در هر یک از نواحی رویشی بدست آمد. سپس از حاصلضرب تولید علوفه و تغییر مساحت کاربری از مرتع به کشاورزی، تولید علوفه از دست رفته برای هر سایت بدست آمد و در نهایت میزان کاهش تولید علوفه برای هر یک از نواحی رویشی بدست آمد.