مقاله توسعه فرهنگي در دوره ميانه اسلامي – ايراني (بازخواني نمونه رشيدالدين فضل اله و توسعه فرهنگي در کانون تمدن ايلخاني) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در برگ فرهنگ از صفحه ۱۴۳ تا ۱۷۵ منتشر شده است.
نام: توسعه فرهنگي در دوره ميانه اسلامي – ايراني (بازخواني نمونه رشيدالدين فضل اله و توسعه فرهنگي در کانون تمدن ايلخاني)
این مقاله دارای ۳۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تبريز
مقاله رشيدالدين فضل اله
مقاله تمدن اسلامي
مقاله دوره ايلخاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفريان رسول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تمدن بزرگ اسلامي، نامي است براي پيشرفت هاي علمي و اجتماعي و فرهنگي در حوزه جغرافياي وسيعي ميان کاشغر تا سواحل اقيانوس اطلس. در اين گستره وسيع، حوزه هاي تمدني کوچکي وجود داشته است که از برآيند کلي آن، تمدن اسلامي پديد آمده است. اين حوزه هاي تمدني، عمدتا محلي و تابع جغرافياي خاصي هستند که از قضا به لحاظ زماني نيز مقطعي مشخص دارند. حوزه تمدني در ميان مراغه، تبريز و بغداد، در دوره ايلخاني (نيمه دوم قرن هفتم تا نيمه نخست قرن هشتم) يکي از حوزه هاي تمدني موثر و شاخص در تمدن اسلامي است. دو چهره بزرگ و برجسته، يعني خواجه نصير و رشيدالدين فضل اله، از موسسان و زبدگان اين حوزه تمدني هستند. آنچه در اين مقاله آمده، مروري است بر ديدگاه هاي تمدني خواجه رشيدالدين فضل اله که هم به لحاظ تفکر فلسفي، و هم عمل اجتماعي و سياسي، از جايگاه ويژه اي در تفکر اسلامي ـ ايراني برخوردار است.