سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین کنگره مشترک سیستم های فازی و سیستم های هوشمند

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

صمد رنجبر – – عضو باشگاه پژوهشگران جوان تبریز
محمد مسیبی – – عضو باشگاه پژوهشگران جوان تبریز
نازنین احمدی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

وجود عدم قطعیت نسبت به اطلاعات ورودی مورد نیاز یک سیستمMRPدر اغلب موارد، امری گریزناپذیر است. چرا که عمدتاً در شرایط واقعی، با انواع وقایع پیشبینی نشده مواجه میشویم که باعث بوجود آمدن چنین شرایطی میشود. از جمله مواردی کهمیتوان به آن اشاره کرد: عدم اطمینان نسبت به پیشبینیهای انجام شده نسبت به نیاز بازار و نیز توان تولیدی تامینکنندگان میباشد.برای پیادهسازی موفق سیستمERPبه عنوان یکی از مهمترین ابزارهای مدیریتی و کاراترین سیستمهای اطلاعاتی، اولین گام انتخاب صحیح آن براساس یکسری معیارهای کمی و کیفی مختلف است. تئوری تصمیمگیری چند معیار، روش مناسبی برای حل مسائلی است که عوامل و شاخصهای زیاد و بعضاً متضادی درآنها دخیل میباشند. بدین ترتیب انتظار میرود برنامههای سفارشات حاصله به مراتب واقع گرایانهتر بوده و تناسب بیشتری با نیازمندیهای واقعی مشتریان داشته باشد. بنابراین با توجه به اینکه اعداد فازی بخوبی میتوانند بیانگر این عدم قطعیت موجود در تقاضا و تامین قطعات باشند برای حل این مشکل از رویکرد فازی استفاده میکنیم..