سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: نخستین کنفرانس بین المللی تکنولوژی بتن

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسین لاهیجانیان – کارشناس ارشد مهندسی زلزله از دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد

چکیده:

منحنی های شکنندگی یکی از ابزارهای قدرتمند قضاوت در مورد میزان تاثیر مقاوم سازی بر کاهش آسیب پذیری پل ها می باشد. در بررسی آسیب پذیری شبکه های حمل و نقل استفاده از این منحنی ها ضروری به نظر می رسد. شکنندگی را می توان به صورت احتمال رسیدن جزء یا اجزایی از سازه به سطح خاصی از خسارت در شدت زلزله معلوم بیان کرد و یا به فرم احتمال مشروط نمایش داد. در ارزیابی آسیب پذیری پل ها ممکن است به این نتیجه برسیم که در جزء یا اجزایی از سازه ضعف هایی وجود دارد که می تواند در زمان زلزله باعث رسیدن پل به سطوح بالای خسارت و خارج شدن پل از سرویس دهی و اختلال در شبکه حمل و نقل گردد. لذا روشهایی وجود دارد که به جای نوسازی کامل پل، قسمتهایی که دچار نقص هستند را مقاوم سازی کنیم. از آنجا که ستونهای پل ها در زلزله های گذشته یکی از اجزای با پتانسیل بالای خرابی بوده اند لذا روشهایی توسعه یافته اند تا بتوان مقاومت و یا شکل پذیری ستونها را افزایش دهیم. استفاده از پوشش توسط مواد کامپوزیت (FRP) متداولترین این روشها به شمار می رود که تاکنون تحقیقات زیادی برروی پاسخ ستونهای مقاوم سزای شده به این روش صورت گرفته است. در این تحقیق ابتدا منحنی های شکنندگی را برای یک تیپ خاص از پل بزرگراهی توسعه خواهیم داد و سپس از مقاوم سازی ستونها به روش ذکر شده مجددا این منحنی را رسم خواهیم نمود و از طریق مقایسه این دو نوع منحنی، قضاوتی در مورد میزان کاهش احتمال خرابی پل در زلزله های با شدتهای مختلف خواهیم نمود.