مقاله توسعه و ارزيابي مدل سيستم کنترل خودکار بالادست فازي در کانال هاي آبياري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در مجله پژوهش آب ايران از صفحه ۴۱ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: توسعه و ارزيابي مدل سيستم کنترل خودکار بالادست فازي در کانال هاي آبياري
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كنترل بالا دست
مقاله سيستم كنترل فازي
مقاله کانال هاي آبياري
مقاله مدل رياضي
مقاله ICSS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منعم محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: كياپاشا محمدصادق

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
محدوديت منابع آب در بخش کشاورزي و ضعف عملكرد شبكه هاي آبياري، استفاده بهينه از منابع موجود را با بكارگيري فن آوري هاي كنترلي مناسب تر ضروري مي سازد. تئوري فازي يکي از روش هايي است که در دهه هاي اخير براي حل مسائل مختلف کنترل در شاخه هاي گوناگون مهندسي به کار گرفته شده است. در اين تحقيق با استفاده از تکنيک فازي، سيستم کنترلي براي تنظيم عمق آب در کانال هاي آبياري تدوين شده و با استفاده از مدل هيدورديناميك ICSS در کانال E1-R1 از شبكه دز عملکرد آن مورد ارزيابي قرار گرفته است. براي ارزيابي سيستم کنترل تدوين شده از نمودار تغييرات عمق و دبي در بالا دست آب بندها و بازشدگي آنها در طول زمان بهره برداري و شاخص هاي خطاي مطلق حداکثر، خطاي مطلق تجمعي و سرعت عکس العمل سيستم استفاده شد. نتايج حاصله نشان مي دهد كه متوسط و حداکثر انحراف عمق آب از عمق هدف براي آب بندها به ترتيب در محدوده ۰٫۰۱۷ تا ۰٫۱۴۳ درصد و ۰٫۶۶۷ تا ۱٫۲۲۲ درصد بوده است. همچنين ميزان شاخص سرعت عكس العمل نشان داد که حداكثر زمان لازم براي تثبيت عمق جريان در محدوده يك درصدي عمق هدف ۶٫۶ دقيقه مي باشد. با درنظر گرفتن اين مقادير و با توجه به شدت ميزان تغييرات آبگيري اعمال شده در کانال، عملکرد سيستم کنترل فازي تدوين شده مطلوب ارزيابي مي شود.