سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس دانشجویان مهندسی عمران سراسر کشور

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فراز صادقی تهرانی – لیسانس مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
المیرا کلهر – دانشجوی سال آخر مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صن

چکیده:

ژئوسنتتیک به عنوان یک المان آب بند اولین بار در سال ۱۹۶۹ در سدها استفاده شد (سد Contrada Sabetta) . استفاده از ژئوسینتتیک در سدها در مقایسه با سایر زمینه ها همانند سیستمهای حمل و نقل و سیستمهای زیست – محیطی از پتانسیل عمده ای برای رشد برخوردار است. علاوه بر یپشرفتهای عمده بوقوع پیوسته در زمینه مهندسی ژئوسنتتیک (از زمانی که ژئوممبرینها برای اولین بار در ساختار سازه های هیدرولیکی استفاده شدند) ادامه تحقیقات در زمینه ژئوسنتتیک و ارزیابی عملکرد آن در محیط واقعی موجب پیدایش نظریاتی ارزشمند در استفاده از این مصالح شده است. در این مقاله بر روی وضعیت کنونی استفاده از ژئوسنتتیک در سدها در سطح جهان تمرکز شده و همچنین پیشرفتهای اخیر در تحقیقات مرتبط با طول عمر ژئوسنتتیک ها مورد بررسی قرار گرفته است.