سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جلال حقیقی –
حسین حاتمی نژاد –

چکیده:

توسعه محلی بر خلاف دیگر انواع توسعه از سابقه نسبتا طولانی تر و در عین حال پر نوسان تری در منابع توسعه و برنامه ریزی برخوردار است. تحولات فکری و معرفتی در برنامه ریزی از طرفی و دگرگونی های و تحولات اجتماعی از سویی دیگر باعث شده اند که توسعه محلی به بحث روز تبدیل گردد. در این راستا توسعه پایدار محلی می تواند به عنوان پیش شرط توسعه پایدار شهر و منطقه تلقی شود. بررسی ها نشان می دهد که امروزه توسط منطق تمرکزگرا و عملکرد گرایی جایخود را به منطق غیر متمرکز یا چند هسته ای در طراحی و توسعه شهری داده است. رویکرد علمی این منطق تاکید طراحی شهری بر مقیاس کوچک، در جهت ایجاد جوامع پایدار است . منظور از مقیاس کوچک در اینجا واحدهای خرد شهری ( بهطور عام محله) است که تمامی عملکرد های روزمره، با طی فواصل پیاده در آن قابل تعمیم باشد همچنین تجربیات بیانگر آن است که در مجموع راه حل های توسعه شهری پایدار با توجه به نگرش یکپارچه و سیستمی به شهر عمدتا در سطوح محلی قابل اعمال بوده اند.