سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی برنامه ریزی، حفاظت، حمایت از محیط زیست وتوسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
بنفشه سادات ضیایی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، گروه معماری، تهران، ایران
وحید شالی امینی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، گروه معماری، تهران، ایران

چکیده:
امروزه محیط زیست، صرفه جویی در مصرف انرژی های فسیلی و توسعه پایدار به مباحث بسیار مهم و رایج در سطح بین المللی تبدیل شده اند. به طوری که حفظ منابع انرژی، جلوگیری از آلوده کردن زمین و محیط زیست، کاهش میزان مصرف انرژی های فسیلی و هم زیستی با شرایط طبیعی و اقلیمی مبدل به یکی از مهمترین تدابیر در معماری و شهرسازی شده و معماران و شهرسازان را ملزم به رعایت اصول و قواعد خاصی در زمینه ساخت و ساز می کند. افزایش مداوم جمعیت، کشورهای جهان را بیش از پیش با مشکل کمبود انرژی رو به رو ساخته و حیات بشر را تهدید می کند. شاید با کوشش مداوم دانشمندان، پرتو امیدی بر چهره حیات بر روی کره خاکی بتابد و بیم متلاشی شدن تمدن بشر در اثر کمبود انرژی و کثرت آلودگی محیط، از بین بردو. خورشید به مثابه منبعی لایزال، پاک، بی هزینه و هماهنگ با کلیه جنبه های زیست محیطی و روانشناختی انسان مورد توجه قرار گرفته است و استفاده روزافزون از آن در ساختمان ها، در دهه های اخیر مؤید این نظر است. این رویکرد که بخصوص با بحران های ناشی از کمبود انرژی آغاز شد، به تدریج و با افزایش دانش و یافته های بشری در زمینه تأثیرات انسانی، محیطی و اقتصادی کاربرد روشنایی خورشید رنسانس جدید را به معرض تجربه گذاشت. تحقیقات نشان می دهد که میزان شدت، نوع منبع، رنگ، جهت و شیوه توزیع نور در محیط های متفاوت فعالیت انسانی ممکن است تا حدود زیادی بر رفتارها، روحیات، بازدهی و کارآیی وی تأثیربگذارد. نور و ارتباط بصری با محیط خارج در فضاهای زیستی انسان اعم از محل کار، فراغت، تفریح، تحصیل و غیره علاوه بر افزایش کارایی و بازدهی موجب کاهش اضطراب، بهبود رفتار و نیز حفظ و افزایش سلامتی و اسایش می شود. در این پژوهش، از روش تحقیق کتابخانه ای استفاده شده است و سعی بر این است با بازدیدی از امکانات موجود، مطالب به دست آمده را تحلیل و تکمیل نموده و به جمع بندی نهایی رساند. فنون و قواعد به کار رفته، مفاهیم نوین در عرصه معماری پایدار را در خود دارد که این مقاله به بررسی این مفاهیم می پردازد.