سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجتبی قدیری معصوم – دانشیار دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران
مسعود مهدوی – استاد دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران
محمدمهدی ضیانوشین – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی از دانشگاه تهران
سعید گیوه چی – کاندیدای دریافت درجه دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری از دانشگاه تهرا

چکیده:

دستیابی به توسعه پایدار روستایی مهمترین هدف برنامه ریزان روستایی به شمار می رود.در این بین آب از دیرباز مهمترین عامل توسعه روستایی در ایران بوده است. آب به عنوان مهمترین و محدودکننده ترین نهاده تولیدی کشاورزی ایران شناخته شده است. با توجه به اینکه آب در کشاورزی منطقه نهاده ای مهم و بسیار محدود به شمار می آید و نیز به دلیل تنگناهای اقلیمی(خشکسالیهای پی در پی) و عدم مدیریت آب استفاده پایدار از آب به یک امر الزامی تبدیل شده است. مسائلی از قبیل فرسایش شدید آبی و خاکی، افت آبهای سطحی و زیرزمینی، مصرف بیش از اندازه آب در بخش کشاورزی، فقدان زیر ساختهای مناسب تهدید کننده توسعه پایدار کشاورزی منطقه مورد مطالعه هستند. این در حالی است که اقتصاد منطقه و روستاییان این منطقه به شدت به منابع آبی موجود در منطقه وابسته است. در این مقاله با مطالعه ادبیات موضوع به شناخت شاخص های پایداری منابع آبی پرداخته و بر اساس این شاخص ها به تهیه و تکمیل پرسش نامه و تجزیه و تحلیل اطلاعات؛ و سپس به بررسی و ارزیابی وضعیت پایدار منابع آبی دهستان کوهین پرداخته شده است. بنابراین برای حفظ آینده کشاورزی منطقه، وضعیت آن مورد ارزیابی قرار می گیرد و محدودیت ها، عوامل ناپایداری منابع آب شناسایی و در جهت رفع این موانع ضوابط، مقررات، مدیریت صحیح و در پایان پیشنهاداتی ارائه می گردد.