مقاله توموگرافي خطي با فيلم و Photostimulable Phosphor Plate در طرح درمان ايمپلنت در منديبل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۱۲۸ تا ۱۳۳ منتشر شده است.
نام: توموگرافي خطي با فيلم و Photostimulable Phosphor Plate در طرح درمان ايمپلنت در منديبل
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توموگرافي
مقاله ايمپلنت
مقاله منديبل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پنج نوش مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: تاري مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بررسي راديوگرافيک قبل از جايگذاري ايمپلنت اغلب با توموگرافي براي مشخص کردن موقعيت ساختار آناتوميک حياتي و ارزيابي استخوان کامل مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي دقت توموگرافي خطي با استفاده از فيلم و Photostimulable Phosphor Plate جهت ارزيابي کميت استخوان منديبل براي استفاده در طرح درمان ايمپلنت بود.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع بررسي روش ها بود. توموگرام هايي از ۲ منديبل خشک انساني با استفاده از توموگرافي خطي با فيلم وPhotostimulable Phosphor Plate  تهيه شد. در هر منديبل ۱۰ ناحيه انتخاب گرديد و با گوتاپرکا علامت گذاري شد. فاصله بين کرست فوقاني تا کانال منديبل، ارتفاع کلي و پهناي منديبل در هر توموگرام اندازه گيري شده و همينطور در مقاطع منديبل نيز اندازه گيري شد. مقادير حاصل از مقاطع توموگرافيک با اندازه هاي واقعي فواصل مورد نظر روي مقاطع استخواني مقايسه شد.
يافته ها: با اصلاح مقادير بدست آمده روي مقاطع توموگرافيک توسط ضريب بزرگنمايي عنوان شده توسط کارخانه سازنده دستگاه، ميانگين مطلق اختلاف با واقعيت در توموگرافي خطي با استفاده از فيلم و Photostimulable Phosphor Plate براي تعيين ارتفاع منديبل به ترتيب ۰٫۵۹ ميلي متر (SD=0.45) و ۰٫۶۵ ميلي متر (SD=0.72) و ميانگين مطلق اختلاف با واقعيت در توموگرافي خطي با استفاده از فيلم و Photostimulable Phosphor Plate براي تعيين پهناي منديبل به ترتيب ۰٫۳۴ ميلي متر (SD=0.33) و ۰٫۳۱ ميلي متر (SD=0.33) بود. ميانگين مطلق اختلاف با واقعيت در توموگرافي خطي با استفاده از فيلم و Photostimulable Phosphor Plate براي تعيين موقعيت کانال منديبولار به ترتيب ۰٫۵۴ ميلي متر (SD=0.30) و ۰٫۵۲ ميلي متر (SD=0.56) محاسبه شد. در توموگرافي خطي با استفاده از فيلم ۱۰۰% از اندازه گيري ها جهت تعيين موقعيت کانال، ۸۰% از اندازه هاي ارتفاع استخوان و ۹۵% از اندازه هاي پهناي استخوان در محدوده خطاي ۱± ميلي متر واقع شده بودند. در توموگرافي خطي با %75 Photostimulable Phosphor Plate از اندازه گيري ها جهت تعيين موقعيت کانال، ۷۵% از اندازه گيري هاي ارتفاع استخوان و ۹۵% از اندازه گيري هاي پهناي استخوان در محدوده خطاي ۱± ميلي متر واقع شده بودند. در تعيين موقعيت کانال منديبولار و تخمين ارتفاع و پهناي منديبل بين توموگرافي خطي با استفاده از فيلم و Photostimulable Phosphor Plate اختلاف معني داري مشاهده نشد (P>0.05).
نتيجه گيري: دقت توموگرافي خطي با استفاده از فيلم و Photostimulable Phosphor Plate در اندازه گيري ارتفاع و پهناي منديبل و تعيين موقعيت کانال منديبولار در محدوده قابل قبول است.