سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

آرش رحمانی – دانشجوی دوره دکتری، گروه مهندسی کامپیوتر(نرم افزار)، دانشکده فنی و مه
سعید ستایشی – استادیار، گروه مهندسی هسته ای، دانشکده فیزیک و علوم هسته ای، دانشگاه

چکیده:

در این مقاله کاربرد برنامه ای تکاملی در پارامتری کردن و بهینه سازی یک جامعه مصنوعی شبیه سازی شده، بررسی می گردد. جامعه مصنوعی که مورد استفاده قرار گرفته است، مد ل " فضای قندی ۱ " است که ش ا مل یک فضای سلول ی ۲ از منابع (قند یا دانه) و یک جمعیتی از عام ل ها است که برای بقائشان به آن منابع نیازمندند و برای دست یابی به آنها جستجو و حرکت می کنن د .
مقدار دانه ای که هر عامل جمع آوری می کند دارایی یا ثروتش به حساب می آی د . این مدل با یک تساوی نا هموار از ثروت در جامعه شروع می شود و سپس عام ل ها سرگرم جمع آوری هر مقدار دانه ای که می توانند، می شون د . در شبیه سازی ها، جمعیت با توجه به دارایی شان دسته بندی شده است و سپس درصدی از جمعیت که مالک درصدی از دارایی است، در نمودارها مشخص شده اس ت . در " این مدلسازی از قان و ن "پارتو ۳" استفاده شده و مشاهده تساوی یا عدم تساوی توزیع ثروت به کمک استفاده از "منحنی لورن ز ۴ صورت پذیرفته و همچنین ضریب جین ی ۵ مورد بررسی قرار گرفته اس ت . بدین ترتیب مدلی (مدل رفاه اجتماعی ) عرضه شده است که چگونگی توزیع ثروت را در جامعه شبیه سازی، بررسی و بهینه سازی می نماید.