سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مریم شرزه یی – دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه یزد
مریم محمد نصیری – دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه یزد
معصومه درگاهی فر – دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه یزد

چکیده:

آبگریزی یکی از خواص مهم پارچه های با گروههای عاملی است، رزین های فلئوره کربن، موثرترین ترکیبات در این عملیات می باشند. جهت بهبود مقاومت کالا در برابر شستشو، استفاده از عوامل اتصال دهنده عرضی همراه با مواد تکمیلی آبگریزی معمول می باشد. اتصال دهنده های عرضی معمولاٌ دارای مولکول کوچک بوده همراه با چندین گروه عاملی که قادر به واکنش با گروههای فعال پلیمر هستند، از جمله می توان به گروه هیدروکسیل در پنبه اشاره نمود. در این تحقیق، تاثیر DMDHEU (دی متیلول دی هیدروکسی اتیلن اوره) بعنوان عامل اتصال دهنده عرضی روی تکمیل شیمیایی پارچه پنبه ای مورد مطالعه قرار گرفته است. با بکارگیری مقادیر متغییر ترکیبات فلئوره و DMDHEU ، نسخه آبگریزی جهت ارائه کیفیت مطلوب بهینه گردیده، در اینجا کاهش هزینه عملیات نیز مد نظر بوده است. برگشت پذیری چروک، استحکام کالا، اثر آبگریزی قبل و بعد از شستشو، میزان نفوذ هوا و دفع لکه روغن با جزئیات در اینجا شرح داده شده است. بهترین کارایی آبگریزی با ۲% ترکیب فلئوره، همراه با ۵ تا %۱۰ DMDHEU بدست آمده است. ماکزیمم کاهش استحکام به میزان ۲۰ % گزارش گردیده. مقاومت در برابر چروک بهبود یافته ضمن اینکه دفع لکه روغنی نیز عالی بوده است.