سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش منطقه ای جایگاه تکنولوژی آموزشی در نظام تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

مهنوش خزایی – کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی

چکیده:

یکی از جنبه ها ی مشخص جوامع پیشرفته ی امروزی ، استفاده کیفی از تکنولوژی مبتنی بر لم است که نه تنها بر زندگی اجتماعی و اقتصادی کشورها تأثیر عمیقی گذاشته است بلکه نظام آموزش و پرورش آنها را نیز به کلی متحول کرده است تغییرات گسترده حاصل از کاربرد علم- تکنولوژی در زندگی روزمره که « نوگرائی » نامیده می شود. فرایند سنتی یاددهی – یاد گیری را سخت دگرگون کرده تلاش های نوئی را بخش های مختلف آموزش و پرورش به وجود آورده است . اینک بر خلاف گذشته دیگر هدف اصلی از یاددهی – یادگیری ، ابناشتن حجم زیادی از دانش در ذهن دانش آموز نیست . بلکه بیشتر بر هدف های مشترک و تلفیقی دروس مانند بیدار کردن حس کنجکاوی ، فعال کردن یادگیری ، پرورش خلاقیت و مهارت های تفکر ، رشد کامل علاق ، نگرش ها ، ارزش ها ، کمک مهارت های زندگی ، تقویت عادت به مطالعه شخصی و خود راهبردی دانش آموزان تأکید می شود. از اینرو فرایند یاددهی – یادگیری در سایه تکنولوژی آموزشی به مثابه ابزار نیرومند به منظور ایجاد تغییر کیفی در زندگی اقتصادی و اجتماعی مردم تلقی شده است و در خدمت جامعه قرار دارد. امروزه کاربرد تکنولوژی آموزشی پای خود را از میدان محدود نظام های آموزشی فراتر نهاده و در نظام های اجتماعی جائی بسزا یافته است. در نتیجه یکه نهادهائی که به شکلی با آموزش سروکار دارند از مزایای آن بهره می گیرند . تکنولوژی آموزشی در کشور های توسعه یافته جایگاه خویش را یافته است لذا بر پژوهشگران و اساتید و محققان این رشته فرض است تا با شناسائی ابعاد و ویژگی ها و جایگاه این علم در جهان ؛ اهمیت آن را بیش از پیش برمسئولان و مراکز علمی ایران آشکار سازند تا موجبات فرایند یاددهی – یادگیری اثر بخش را فراهم سازند.