سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین همایش ملی ایمنی در بنادر

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حبیب الله عرب تبار – عضو هئیت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
فیروز جانی – عضو هئیت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
علی رضا نژاد – عضو هئیت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
عبدالرحمن حسین زاده – عضو هئیت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

چکیده:

نمونه های آزمونی از چوب گونه های، بلند مازو (Quercus castaneafolia) ممرز (Carpinus betulus ) و راش (Fagus orientalis)، طبق آئنامه (۱۹۸۵)IRG/WP 4432 به ابعاد ۲۰۰×۷۵×۲۰ میلیمتر تهیه شدند . نمونه ها با م وادحفاظتی کرئوزوت و سلکور اشباع شدند . نمونه های تیمار شده به همراه نمو نه های شاهد در س واحل بندر چابهار ، بندر عباس و بندر بوشهر در داخل دریا نصب شدند . دوام نمونه ها در مقابل عوامل مخرب دریایی (marine borers ) پس از مدت زمان ۶، ۸، ۱۲، ۲۴، ۳۳، ۳۸ ماه استقرار در آب دریا ، بر اساس آیین نامه شماره D-2481 استاندارد ASTM مورد ارزیابی قرار گرفتند.
بر اساس نتایج ارزیابی، نمونه های شاهد راش و ممرز در مدت حدود ۸ ماه و بلند مازو پس از ۱۲ ماه به درجه تخریب ۰ رسیدند. نمونه های آزمونی اشباع شده با سلکور گونه های راش، بلند مازو و ممرز در بوشهر پس از مدت ۱۸ ماه استقرار در دریا و در بندر عباس پس از مدت ۲۴ ماه استقرار در دریا به درجه تخریب ۰ رسیدند. نمونه های آزمونی اشباع شده با کرئوزوت گونه های بلند مازو پس از ۳۸ ماه استقرار در دریا و ممرز پس از ۲۴ ماه استقرار در دریا، و راش پس از ۲۹ ماه استقرار در دریا به درجه تخریب ۰ رسیدند. بدین ترتیب، اشباع با کرئوزوت، باعث افزایش دوام چوبها در مقابل حفاران دریایی تقریبا به میزان دو برابر نمونه های شاهد شد . اشباع با سلکور، باعث افزایش قابل توجه دوام چوبها در مقابل حفاران دریایی نشد.