مقاله جام در ادبيات فارسي و پيشينه آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۹ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: جام در ادبيات فارسي و پيشينه آن
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جام جم
مقاله مي
مقاله جام کيخسرو
مقاله گيتي نمايي
مقاله سليمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اعظميان بيدگل جميله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پيشگويي از ديرباز بخشي از زندگي بشر بوده است. جام از جمله ابزارهايي بود که افزون بر زينت بخشي مجالس و کاربردهاي آييني، در پيشگويي نيز به کار مي رفت، از اين روست که در ادبيات از «جام جم» و «جام کيخسرو» ياد شده است. اين پژوهش مبني بر شيوه کتابخانه اي و به ترتيب قدمت به منابعي از جمله ايران باستان، فارسي ميانه، تاريخ هاي اسلامي، ادبيات، فرهنگ ها، آثار مستشرقان و محققان معاصر ايراني استناد يافته است. از آنجايي که بالندگي و گسترش زمين، وفور نعمت، بي مرگي، نهادن نوروز، شادماني، بزم و ميگساري از ويژگي هاي جم و عهد شهرياري اوست و باتوجه به اين نکته که منجيک ترمذي براي نخستين بار، در قرن چهارم، از «ساغر جم» با خصوصيات: ظرفي منسوب به جم و ويژه مي ياد کرده و با اين تذکار که روند يادشده در ادبيات تداوم يافته است، مي توان نتيجه گرفت که نخست، جام جم با مي و بزم، تناسب داشته و در فراز و فرودهاي نوين فرهنگي، ويژگي «تسخير جهان» و «جهان نمايي» بدان پيوسته است، همچنان که اسطوره سامي سليمان با جم درآميخته است. در گذر زمان، اين دو جام، افزون بر معناي حقيقي، معاني مجازي، نيز يافته و هر يک از جريان هاي ادبي، به فراخور مسلک و هدف خود از آن بهره برده اند.