مقاله جايگاه حضرت محمد (ص) در جهان بيني عرفاني نجم الدين رازي در کتاب «مرصاد العباد» و مقايسه آن با جهان بيني محي الدين بن عربي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش نامه ادبيات تعليمي (پژوهشنامه زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۳۷ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: جايگاه حضرت محمد (ص) در جهان بيني عرفاني نجم الدين رازي در کتاب «مرصاد العباد» و مقايسه آن با جهان بيني محي الدين بن عربي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خوشحال دستجردي طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نجم الدين رازي از عرفاي معروف اوايل قرن هفتم هجري است. وي آثار متعددي درباره عرفان و تصوف تاليف کرده است. مهمترين کتاب او مرصادالعباد من المبدا الي المعاد است. وي در اين کتاب جهان بيني خود را درباره آفرينش جهان، آفرينش انسان و ديگر موجودات و عالم آخرت بيان کرده است. وي ضمن بيان اين مسايل کلي، عقايد عرفاني خود را در زمينه سير و سلوک مطرح کرده است.
جهان بيني عرفاني نجم الدين رازي در مورد خداوند و چگونگي آفرينش عالم و سرآغاز و نهايت آن همانند جهان بيني ابن عربي در فصوص الحکم و فتوحات المکيه است و پيامبر اکرم (ص) محور اصلي همه انديشه ها و بحثهاي اوست.
در بينش نجم الدين رازي، خداوند ابتدا عوالم روحاني و ملکوتي را خلق کرده است. وي با استناد به حديث پيامبر (ص) که فرموده است: «اول ما خلق الله روحي» و يا «نوري»، معتقد است خداوند ابتدا روح و يا نور حضرت محمد (ص) را آفريده و از پرتو نور روح آن حضرت، ارواح پيامبران و ارواح موجودات و سپس عوالم ملکي يا مادي را خلق کرده است. وي انديشه هاي عرفاني خود را در قالب تمثيل بيان مي کند. در بينش او روح پاک محمـدي همانند قلمي است که خداوند با آن کلمات کتاب عالم خلقت را مي نگارد.
در اين مقاله، انديشه هاي عرفاني- فلسفي نجم الدين دايه که در قالب تمثيل بيان شده، تحليل و با انديشه هاي ابن عربي مقايسه مي شود.