سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت عملکرد

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

حسن رضا زین آبادی – دانشجوی دکتری مدیریت آموزش و عضو کمیته ارزیابی درونی سازمان سنجش و آمو
جواد پورکریمی – دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی و عضو هیات علمی جهاد دانشگاهی واحد تهران

چکیده:

اموزش عالی ایران در دو دهه گذشته به چالشها ومسائل متعددی مواجه شده است. گسترش کمی دانشگاه ها، کثرت موسسات آموزشی متنوع، افزایش تعداد دانشجویان و گاها وجود خیل عظیم دانش آموخته بیکار از جمله چالشهایی هستند که نظام آموزش عالی ایران را با مشکلات عدیده ای مواجه نموده است . گسترش کمی نظام آموزش عالی بدون توجه به ظرفیت های موجود و توان بافت اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جامعه، کاهش کیفیت نظام آموزش عالی نیز به دنبال خواهد داشت. در واقع نمی توان گسترش کمی و ازدیاد تعداد دانشجویان و دانش آموختگان را دلیلی بر وجود کیفیت مطلوب دانست. این چالش ها لزوم مسئولیت پذیری و پاسخگویی را درنظام آموزش عالی ایران منجر شده است ونظام دانشگاهی را وادار به باز اندیشی در ساختار، رسالت، اهداف، کارکردها و فرایند های خود نموده است. ا زآنجا که دانشگاه ها از جمله مهمترین نهادهایی هستند که جوامع جهت رشد و توسه به آنها نیاز دارند شفافیت، پاسخ گویی ، بهبود کیفیت در آنها الزامی است.