سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی تحقیق و توسعه در هزاره سوم
تعداد صفحات: ۱۹
نویسنده(ها):
علی قلی زاده – دانشجوی کارشناس ارشد پژوهش هنر دانشگاه آزاد علی آباد کتول
نرگس مقدمی – دانشجوی کارشناس ارشد روان شناسی بالینی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات شاهرود

چکیده:
خلاقیت مفهومی است که اگر چه در عرصه هنر مطرح است ولی جایگاه اصلی اش به لحاظ تبیینی، بیشتر در روانشناسی صورت گرفته و در میان اصحاب هنر ، خلاقیت فراتر از یک واژه که تنها لازم است در هنر وجود داشته باشد ؛ نیست.از آنجا که از دیدگاه روانشناسان ، هنر بالاترین سطح ایجاد خلاقیت است و هنرمندان مجریان این پدیده و موهبت الهی به بهترین شکل به شمار می روند ؛ آگاهی بیشتر هنرمندان از این مفهوم که به صورت علمی در مباحث روانشناسی شناخته شده می تواند بهایجاد زمینه هایی برای پرورش خلاقیت توسعه آن در آحاد جامعه از طریق هنر منجر شود. در این مقاله پس از بررسی تعاریف مختلفی که از خلاقیت وجود دارد، به دنیای مشترک خلاقیت در عرصه هنرهای تجسمی از دیدگاه آموزشی پرداخته و پس از آن به نحوه و چگونگی پرورش خلاقیت با توجه به تجربه های موجود در عرصه هنرهای تجسمی و آموزش پرداخته و راه های توسعه خلاقیت در میان مردم که هنر بهترین روش آن تلقی می شود؛ مورد بررسی قرار می گیرد