سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت پروژه

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

وفا تابش – مجری طرح سد ونیروگاه کارون ٣، شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران
بهزاد کیافر – کارشناس شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس، کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت
محمدحسین صبحیه – استادیار و مدیر گروه مدیریت پروژه و ساخت – دانشگاه تربیت مدرس و معاون پژ

چکیده:

طرح های کلان و ملی دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند که نحوة مدیریت و اجرای آنها را از سایر طرح ها متمایز می سازد . سازماندهی مناسب جهت اجرای طرح های کلان می تواند تأثیر بسزایی در موفقیت آنها داشته باشد . مجری طرح به عنوان بالاترین مقام اجرایی طرح باید دارای جایگاه سازمانی مناسب به همراه اختیارات کافی جهت پیشبرد موفقیت آمیز طرح باشد . پیچیدگی ها، سرمایه بری بالا، تأثیرپذیری بارز از عوامل بیرونی و مسایل سیاسی در طرح های کلان و ملی لزوم یک سازماندهی مناسب و قوی جهت اجرای آنها را روشن می سازد .
در این مقاله ابتدا مباحث نظری مربوط به انواع مختلف سازمان پروژه و اختیارات مدیران پروژه ها ارایه می شود سپس ساختار سازمانی و اختیارات دستگاه مجری طرح در چند طرح ملی کشور مورد بررسی قرار می گیرد . این مقاله حاصل بخش مطالعات نظری پژوهشی است که در رابطه با نظام اختیارات مجریان طرح های ملی در حال انجام است . هدف انجام این پژوهش ارایه الگوی مناسب سازمانی در دستگاه مجری و نظام حداقل اختیارات آنها در طرحهای ملی صنعت آب و برق کشور است . یافته های این تحقیق نشان می دهد که ساختار مناسب برای طرح های کلان و ملی، ساختار پروژه ای است که در آن مجری طرح دارای اختیارات همه جانبه و کافی جهت مدیریت طرح است . اختیارات مجری طرح شامل اختیارات رسمی ( تفویض شده به واسطة جایگاه سازمانی ) و اختیارات در عمل که ناشی از دانش، مهارت ها و صلاحیت های مجری طرح است .