سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدمحمدمهدی معینی –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] یکی از اهداف مهم ایجاد شهرهای جدید پیرامون شهرهای بزرگف تامین مکان مناسب برای ساکنین شهرهایی که با ابتلائات زیست محیطی روبرو هستند و تامین مکانی مناسب جهت سرریز جمعیت اینگونه شهرها و استقرار جمعیت با در نظر گرفتن عوامل زیست پایدار (Sustainable) بوده است، از آنجائیکه مشکل شهرهای بزرگ در عصر حاضر الودگی های زیست محیطی نظیر آلودگی هوا، صدا و … می باشد که منشاء اکثر این آلودگی ها وابستگی بیش از حد به اتومبیل و سفرهای درون شهری به دلیل مسافت های طولانی حاصل از عدم توزیع مناسب کاربری ها بوده است، این موضوع بایستی در طراحی شهرهای جدید موردتوجه قرار می گرفته است . لیکن طراحی شهرهای جدید عمدتا با تناقض روبروست .تناقض خودکفائی خدماتی در مقابل وابستگی کامل به مادر شهر، تناقض خودکفائی اشتغال در برابر وابستگی شغلی، تناقض اتومبیل مداری در برابر پیاده مداری، تناقض استفاده از متراکم سازی در برابر طبیعت، تناقض خودکفائی شهرهای جدید در مقابل خدمات ارائه شده، تناقض کمبود طبقات متوسط و مرفه در برابر نیاز شهرهای جدید به سرمایه گذاری، تناقض استاندارسازی در برابر هویت شهری . بدلیل اسکان طبقه زیر متوسط در اینگونه شهرهای جدید که فاقد وسیله نقلیه شخصی می باشند توزیع کاربری ها بایستی به گونه ای باشد که مردم ساکن د راین شهرها از امکانات بالقوه محلی در تامین مقاصد سفرهای درون شهری که شامل سفر به منظور خرید، کار و یا تفریح می باشد، بدون نیاز به وسیله نقلیه شخصی برخوردار باشند و مانند شهرهای توسعه یافته، تنها به اتومبیل (Automobile – Oriented) وابسته نبوده و حتی الامکان موضوع پیاده مدار (Pedestrian – Oriented) را مد نظر قرار داده و نهایتا از سطح دسترسی ( Accessibillity) بالایی جهت دستیابی به وسایل نقلیه عمومی برخوردار باشد . از آنجا که طراحی اولیه این شهرها عمدتا بدون توجه به حرکت پیاده بوده است و اقشار فعال را مد نظر قرار داشته است . در نتیجه دیگر گروه ها و اقشار اجتماعی از جمله سالمندان، نوجوانان، کودکان و زنان را از لحاظ دسترسی به خدمات، حرکت در داخل شهر و ارتباطات اجتماعی محدود نموده، در نهایت آنان را خانه نشین و تحت تبعیض اجتماعی قرار داده است . د راین مقاله سعی خواهد شد نگرش جدیدی در ارتباط با شهرهای جدید از لحاظ طراحی و نقش پیاده مطرح شود که در این ارتباط با سئولات زیر پاسخ داده می شود : ۱٫ در طراحی شهرهای جدید به چه مواردی جهت پیاده مدار ساختن انها باید توجه کرد ؟ ۲٫ توزیع و مکانیابی کاربری های در شهرهای جدید تا چه میزان اهداف پیاده مدار بودن شهرها را تامین می کند ؟