سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مژگان نصیری زاده – شرکت برق منطقه ای یزد ایران
محمدمهدی آرایی – شرکت برق منطقه ای یزد ایران

چکیده:

دریکی از روزهای سرد زمستانی سال ۱۳۸۲ مانند روزهای قبل کارتابلهای خود را بررسی می کرد از زمانی که او به عنوان مدیر عاملشرکت برق منطقه ای به شهرکویری یزد منتقل شده بود تقریبا ۶ ماه می گذشت، در این مدت شاید هر ماه درخواست یا تقاضایی از یک ی از واحدهای شرکت داشت که خواستار بکارگیری یک نیروی خدماتی جهت همکاری با واحد مورد نظر را داشتند ، به برکت پیاده سازی فرهنگ خصوصی سازی، شرکتها می توانستند برخی از فعالیتهای خود را به صورت حجمی واگذارو یا به صورت نفر روز از طریق پیمانکار با نیروی کار نیمه ماهر قرارداد منعقد نمایند .
اینکه چقدر از این درخواستها واقعی و چه تعدادی از آنها ضرورتی ندارد ؟چه تعداداز نیروهای خدماتی موجود شرکت درجای درست قرار گرفته اندوآیا از آنها به نحو احسن استفاده می شود یاخیر؟چقدراز درخواست واحدها را می توان باجابه جایی و یا کارپاره وقت حل نمود؟سئوالاتی بودندکه فکر او را مشغول کرده و موجب شدند تا چند دقیقه ای را به موضوع بیندیشد ، باید درا ول ین فرصت موضوع را با معاون ین منابع انسانی و مالی و پشتیبانی مطرح می نمود .